maandag 29 maart 2010

Kriebels voor de Ronde van Vlaanderen

De benodigde spullen voor de Ronde van Vlaanderen zijn inmiddels binnen. Op de deurman viel een pakketje uit Belgie met daarin het stuurnummer, controlekaart en andere (on)nuttige informatie. Het gaat nu toch echt beginnen. De uren en kilometers die ik vanaf november vorig jaar heb gemaakt moeten zich nu gaan uitbetalen. Ondanks dat ik alles rijd in voorbereiding van La Marmotte wil ik toch een mooie tijd voor mezelf neerzetten.

Hellingen op parcours RvV
Het parcour van de 150km heeft 14 hellingen. Dit is er één minder dan de 250km dus ik ga weer de nodige hoogtemeters maken. Kuitenbijters zoals de Oude Kwaremont (lengte 2200m), Paterberg (max 20,3%), Koppenberg (max 22%) en de Muur - Kapelmuur (max 19,8%) staan op het programma. En voor wie deze hellingen niet kent, klik dan hier voor een mooi overzicht. Hopelijk is het mooi weer en liggen de kasseien er goed bij...

Programma tot de RvV
Morgen begin ik weer met fietsen na twee daagjes even rust te hebben genomen. Samen met een collega een rustig tochtje van 2 uur in zone 1. Woensdag waarschijnlijk een training met Edward, dus dat zal wat intensiever worden, donderdag weer ff een rustdagje vwb het fietsen en vrijdagochtend weer even rustig fietsen (afgelopen week zeer goed bevallen). Vrijdagmiddag zal ik dan mijn fiets in orde gaan maken (wil wel op een mooie schone fiets fietsen en stuurnummer moet gemonteerd worden) en dan zaterdag de Ronde!

Veel zin in!

zondag 28 maart 2010

Veluvia klimtocht

Zaterdag 27 maart stond er geen tocht officieel op mijn programma. Na de Joop Zoetemelk Classic van een week eerder was ik toch even op internet gaan kijken of er een leuk tochtje ergens gereden werd. Zo kwam ik terecht op de Veluvia klimtocht die door Toerclub Wageningen georganiseerd wordt. Een tocht die als volgt omschreven wordt: "De Veluvia Klimtocht is een mooie, maar pittige tocht, doorheen de afwisselende natuurgebieden van de Veluwe." Een ideale tocht als voorbereiding op de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold Race met een paar leuke kuitenbijters erin zoals de Westberg, de Waterweg, de Holleweg, de Pietersberg,de klim langs Het Dorp bij Arnhem, de Monnikensteeg, park Rozendaal, de Zijpenberg via de Snippendaalse weg, de Posbank via de Schietbergweg, de Loenermark en de Galgenberg bij Terlet, de Warnsborn, de van Limburg Stirumweg, de Valkenburglaan, de Boersberg, de tenslotte de Wageningse Berg (met dank aan de site van toerclub wageningen ;)).

De dag voor de tocht was ik vrij, 's ochtends nog even 2u30m uur rustig gefietst zodat ik 's middags en 's avonds met een gerust hart wat extra's kon eten, het was immers weer tijd voor het lente werkoverlg in Rotterdam wat inhoud dat ik met een aantal oud collegae van Stad Rotterdam Verzekeringen eerst lekker ben wezen lunchen (patat met een hele grote burger (oh ja en wat Vitamine B(ier)) daarna de kroeg in gedoken (toen zat ik aan het water, was immers met auto) om vervolgens de avond af te sluiten bij de Chinees Tai Wu (een aanrader). Niet helemaal de ideale voorbereiding voor een toertocht maar ach, je moet ook blijven genieten :-).

Zaterdagochtend rond zeven uur stond ik op om al mijn spullen bijelkaar te zoeken. Ondanks het voornemen van de vorige week om alvast spullen 's avonds klaar te leggen was ik daar niet aan toegekomen. Dit keer wel netjes trainingsbroek en vest meegenomen zodat ik deze na de tocht kan aantrekken (is toch lekkerder dan terugrijden in mijn fietskleren). Aangekomen in Wageningen bleek ook maar weer waarom ik vooraf mijn spullen moet klaarleggen... Was mijn handschoenen vergeten (afwijking bij mij dat ik wel eens wat vergeet...)! Maar ja gelukkig was het niet super koud dus ook dit zou ik wel overleven.

Na een snelle inschrijving, het was hier lekker rustig, op de fiets gestapt om de tocht te gaan rijden. Doordat het wat rustiger was qua aantallen tov Joop Zoetemelk Classic kon ik lekker mijn eigen tempo fietsen zonder in de verleiding te komen om achter andere te gaan zitten. De eerste paar klimmetjes verteerde ik goed, vond het zelfs opvallend dat ik andere fietsers vrij makkelijk passeerde op de klimmetjes. Vorig jaar was dit echt andersom en had ik moeite zodra er een viaductje opdoemde... In de afdalingen, die ik een beetje liet lopen kwamen er fietsers in mijn wiel die ik op het vlakke uit de wind hield, bergop demareerde een fietser zo hard achter mij vandaan dat hij eerder boven was, in het tweede klimmetje maar even rechtgezet en meteen een flink gat geslagen. Ergens heb ik dan toch een winnaarsmentaliteit dat dan boven komt. De tocht zelf ging door ontzettend mooi natuurgebied, in de afdaling van de Zijpenberg zelfs haarspeldbochten. Mijn bochtentechniek dus ook nog even kunnen bijschaven :). Ik begon steeds gemakkelijker te fietsen en besloot om bij het controlepunt alleen even kaart af te stempelen en mijn fles te vullen met water. De moraal was hoog omdat ik de hele dag al groepjes voorbij was gereden (mocht je de tocht ook gefietst hebben, ik was die persoon met Florius op zijn achterwerk :)) en door niemand echt was ingehaald (behalve op de heuveltje maar dat was rechtgezet :)). Wel heb ik nog even met een groepje van drie personen tempo gefietst. Heerlijk was het om even uit te rusten achter de rug van iemand anders maar wel de snelheid erin te houden. Het kroop langszaam van de 28 omhoog naar de 29, ik ging toen stiekem al denken aan de 30 gemiddeld. Zou ik dat halen??? Het groepje van drie kon in een beklimming mijn wiel niet meer houden dus ben ik maar doorgefietst. Ongeveer 35km voor de finish pikte ik een axa-valleirenner op die in mijn wiel bleef. Op een beklimming van 10% stoof hij er ineens vandoor op het grote blad, doordat ik op het vlakke flink aan het doortrappen was geweest kon ik deze versnelling niet volgen. Maar helaas voor hem kreeg ik weer zo'n duiveltje in mijn hoofd en bij de volgende beklimming kon ik bij hem aanpikken. Ik bleef dit keer in zijn wiel om bij de volgende beklimming een koekje van eigen deeg te geven. Bij een kruispunt zag ik dat hij al een jasje had uitgedaan dus zodra de beklimming van de volgende heuvel begon ben ik vol naar boven gereden en in de afdaling dit keer ook vol doorgereden. Het gaatje was geslagen en ik zag de beste fietser pas weer terug nadat ik moest wachten op een rood stoplicht. Samen hebben we nog wel het laatste stuk gefietst waarbij we wisselend kop over kop hebben gereden. Op dat stuk waaide het hard dus dat kwam mooi uit. Dat maakt het fietsen mooi, strijd en samenwerking gaan hand in hand!

De tocht van 111km uiteindelijk in 3uur en 43min gereden. Het gemiddelde lag precies op de 30km per uur en volgens mijn Garmin 1057 hoogtemeters gemaakt. Een goede generale dus voor de Ronde van Vlaanderen, benieuwd of ik dan met de snellere mee kan fietsen (verwacht dat niveau van andere fietsers iets hoger zal zijn!).

zondag 21 maart 2010

Foto's Joop Zoetemelk Classic 2010


Na afloop een beetje smerig gezicht... Lijkt Parijs - Roubaix wel:

zaterdag 20 maart 2010

Joop Zoetemelk Classic 150km

De voorbereiding op de Joop Zoetemelk Classic was niet optimaal, vrijdagavond ben ik nog naar Emmeloord geweest om naar de Tank S Rally te kijken. Dit houdt dus in een kleine 3 uur staan langes de kant van de weg... Vervolgens een korte nacht (kleine 5 uur slaap) voordat ik in de auto stapte op weg naar Leiden.

Ik had vooraf mezelf te doel gesteld om binnen 5:30 de tocht te fietsen. Dit houdt in ongeveer 27km per uur gemiddeld. Om ongeveer half negen begon ik aan de tocht. In het begin was het even zoeken naar het juiste groepje om met een mooie snelheid rond te rijden. Dit ging heel lekker (in zone 1 en soms zelfs eronder) tot ongeveer de 35ste kilometer. Daarvoor reden we al op een stuk onverhard (grotere kans op lek rijden) maar door de regen was er een klein steentje doorgedrongen in mijn voorband wat ervoor zorgde dat ik weer (vorige week ook al) lek reed. Ik dacht dat wordt ff snel bandje vervangen en weer aanpikken bij een leuk groepje maar helaas. Mijn nieuw gekochte pompje bleek goed te zijn in het mooi zijn op de fiets maar het belangrijkste, nl. lucht in een band stoppen, ging niet echt voortvarend. Gelukkig stopte er nog twee andere fietsers waarvan ik even de pomp geleend heb. Echter toen ik de pomp van het ventiel haalde knapte het bovenste stukje af (wrs. van mijn eigen pomp) en kon ik weer opnieuw beginnen (dank aan de twee fietsers die netjes even wachten totdat ik mijn andere band erin had). Dit keer ging het allemaal wel goed en was ik binnen een paar minuten weer onderweg. Ik kwam geen goed groepje tegen dus zelf maar lekker doorgetrapt in zone 2 (soms snelheden tegen de 40km per uur). Het reed wel een beetje ongemakkelijk omdat ik geen reserve binnenband meer had en wist dat mijn pompje en ik geen ideale combinatie is.

Bij het controlepunt dan ook maar even naar de fietsenmaker gegaan en drie nw. bandjes gekocht en een fatsoenlijke pomp (ja is minder mooi maar pompt wel). Dit zorgde ervoor dat ik met een gerust hart weer verder kon trappen. Overigens heb ik nog nooit zoveel fietsers gezien met pech. Het regenachtige weer icm vele steentjes op de weg zal de oorzaak hiervan zijn geweest.

In dit middenstuk kon ik lekker tempo blijven rijden, soms even uitrusten achter een groepje om vervolgens zelf er weer een slok aan te geven. Wel op hartslag gereden dus niet echt op mijn omslagpunt gefietst. Na 110 kilometer voelde ik mijn achterband zacht worden, en ja hoor wederom een leegloper! Dit keer ging het verwisselen wel soepeltjes en was ik redelijk snel weer onderweg. De laatste 40km veel alleen gereden tegen de wind in. De moraal kwam hierdoor wel iets onder druk te staan maar gelukkig kwam 15km voor de finish een groepje langs waar ik mooi kon inpikken. Dit zorgde ervoor dat de laatste 15km binnen een half uurtje gefietst werd. Na het nemen van de slotklim was daar de finish. Mijn kilometerteller gaf net geen 150km aan (ja daar baal ik dan van) maar 149,3km. De tijd was 5 uur en 11 minuten. Een hele mooie tijd ondanks de lekke banden. Mijn gemiddelde hartslag vond ik met 147 slagen laag.

Ondanks de regen en de lekke banden heb ik toch genoten van de tocht! De trainingen in de afgelopen maanden hebben zeker nut gehad en ik ben klaar voor de Ronde van Vlaanderen over twee weken. Wel hoop ik dan dat het droog is en ik niet lek rijd. Deze dag krijgt van mij dan ook een mooie 8!

donderdag 18 maart 2010

Nieuwe spullen ;)

Mijn nieuwe velgen (Mavic Ksyrium SL 08) :

Mijn nieuwe schoenen (Sidi Ergo 2 Carbon):

Mijn nieuwe helm (Giro Ionos):

zondag 14 maart 2010

Weekend van de lekke band...

Vandaag weer een leuk tochtje gefietst met Edward. Lekker motiverend (niet sarcastisch bedoeld!) als je op de Amerongseberg er wordt afgereden. Reden te meer om extra hard te (blijven) trainen. Maar misschien werd ik eraf gereden omdat ik wederom een lekke band had. Dit keer was mijn achterwiel aan de beurt... Ik merkte het pas op in de afdaling, een echte leegloper... Je verzint het niet maar dus in één weekend zowel mijn voorband als mijn achterband lek gereden.

Gelukkig heeft Edward een mooi carbon pompje die mijn nieuwe binnenband weer leven in blaasde (fiets met sinds gisteren met twee reserve binnenbanden :-)) . Met mijn eigen pomp had dat op zeker niet gelukt (dit keer had ik wel een

Dat kan ook maar één ding betekenen: nieuwe buitenband kopen en het liefst banden met een hele goede anti-lek laag (ook dit keer was de oorzaak een steentje...). Hopelijk heb ik mijn portie lekrijden dit jaar dus wel gehad!

Ondanks de nodige pech (lek rijden en bril verloren) wel genoeg uren op de fiets kunnen zitten (ong. 6,5 uur). Volgende week de eerste serieuze tocht, namelijk de Joop Zoetemelk classic. Planning is om 150km te rijden zodat mijn duurvermogen nog verder verbeterd. Dus de komende week lekker veel eten -wel gezond natuurlijk- om voldoende brandstof op te slaan.

zaterdag 13 maart 2010

Zaterdag de DERTIENDE!!!!

Vandaag was het plan om een lekkere lange duurtocht te fietsen, immers volgende week wil ik de Joop Zoetemelk Classic fietsen van 150km dus een beetje duurwerk kan geen kwaad.

Ondanks dat buienradar diverse kleine buitjes aangaf rond 8.30 vertrokken vanaf huis. Planning was om eerst naar Nijkerk te fietsen en dan richting Almere. Ik had het zo gepland dat ik eerst de wind tegen had (wat is zwaarder tegen wind op moeten beuken of een col moeten beklimmen?? Ik weet het niet meer na vandaag ;-)). en op de terugweg wind mee.

Richting Almere dacht ik nog van dit wordt een lekker saai ritje, wel veel tegenwind maar voor de rest niks te beleven.... Totdat ik bij Muiden kwam! Een automobilist in Muiden dacht dat hij voorrang had op mij ondanks dat ik van rechts kwam, volgens mij had ie me niet gezien de .........., gelukkig fietste ik met mijn handen bij de rem dus kon ik wegsturen van hem en remmen maar prettig was het allerminst. Vervolgens fietste ik richting A'dam waarbij ik bij de brug over het Amsterdams Rijnkanaal merkte dat ik een lekke voorband had... Op zich niet erg want theoretisch fiets je binnen vijf minuten... Ware het niet dat ik mijn band niet opgepompt kreeg. En daar sta je dan....

Na een aantal mislukte pogingen was ik het zo zat dat ik dacht ik fiets naar Muiden op een lekke band (zover mogelijk achterop de fiets zitten) en kijk daar wel of er een fietsenmaker zit... (binnenband er natuurlijk wel uitgehaald!) De eerste kilometer was een mooie rechte weg en met de wind mee ging het allemaal prima. Echter in Muiden kwamen de klinkertjes dus dat werd lopen... gelukkig als snel bij de fietsenmaker, deze was echter dicht... wel hing er een briefje om aan te bellen aan de zijkant dus dat heb ik maar gedaan... immers kon niks anders... Gelukkig had hij een pomp maar mijn binnenband werd niet opgepomt, dus maar meteen nieuwe binnenband gekocht en deze erop gezet. Binnen vijf minuten reed ik weer.

Omdat ik de band toch niet echt vertrouwde ben ik maar richting huis gefietst. Thuis gekomen merkte ik dat ik mijn bril niet meer had, die heb ik dus ook ergens verloren (bij een van de regenbuitjes had ik hem afgezet en in mijn achterzak gestopt maar blijkbaar is ie daar uitgevallen). Mocht iemand hem gevonden hebben tussen A'dam en Spakenburg ik heb hier nog extra glazen liggen... Ik koop wel een nieuwe (kan er ook nog wel bij ;-)).

Al met al dus weer een ritje die niet zo saai was als ik onderweg dacht... ik hoop dat het morgen een heel saai ritje wordt...

donderdag 11 maart 2010

Bijna voorjaar...

De lente komt eraan, nog een paar weken en ik mag aan de bak. Mijn laatste wintersport zit er ook op dus vanaf vandaag ga ik weer vol voor het fietsen! Dit weekend wordt het tijd voor minimaal één lange duurrit en misschien wel twee... De 'schade' van 10 dagen niet fietsen inhalen (betekend overigens niet dat ik niks gedaan heb (skieen, snowboarden en squashen...).

's avonds kan er ook gefietst worden dus ik ga bijna afscheid nemen van de Tacx! Volgende winter staat er ook hier een mooie Tacx Fortius!