zondag 28 maart 2010

Veluvia klimtocht

Zaterdag 27 maart stond er geen tocht officieel op mijn programma. Na de Joop Zoetemelk Classic van een week eerder was ik toch even op internet gaan kijken of er een leuk tochtje ergens gereden werd. Zo kwam ik terecht op de Veluvia klimtocht die door Toerclub Wageningen georganiseerd wordt. Een tocht die als volgt omschreven wordt: "De Veluvia Klimtocht is een mooie, maar pittige tocht, doorheen de afwisselende natuurgebieden van de Veluwe." Een ideale tocht als voorbereiding op de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold Race met een paar leuke kuitenbijters erin zoals de Westberg, de Waterweg, de Holleweg, de Pietersberg,de klim langs Het Dorp bij Arnhem, de Monnikensteeg, park Rozendaal, de Zijpenberg via de Snippendaalse weg, de Posbank via de Schietbergweg, de Loenermark en de Galgenberg bij Terlet, de Warnsborn, de van Limburg Stirumweg, de Valkenburglaan, de Boersberg, de tenslotte de Wageningse Berg (met dank aan de site van toerclub wageningen ;)).

De dag voor de tocht was ik vrij, 's ochtends nog even 2u30m uur rustig gefietst zodat ik 's middags en 's avonds met een gerust hart wat extra's kon eten, het was immers weer tijd voor het lente werkoverlg in Rotterdam wat inhoud dat ik met een aantal oud collegae van Stad Rotterdam Verzekeringen eerst lekker ben wezen lunchen (patat met een hele grote burger (oh ja en wat Vitamine B(ier)) daarna de kroeg in gedoken (toen zat ik aan het water, was immers met auto) om vervolgens de avond af te sluiten bij de Chinees Tai Wu (een aanrader). Niet helemaal de ideale voorbereiding voor een toertocht maar ach, je moet ook blijven genieten :-).

Zaterdagochtend rond zeven uur stond ik op om al mijn spullen bijelkaar te zoeken. Ondanks het voornemen van de vorige week om alvast spullen 's avonds klaar te leggen was ik daar niet aan toegekomen. Dit keer wel netjes trainingsbroek en vest meegenomen zodat ik deze na de tocht kan aantrekken (is toch lekkerder dan terugrijden in mijn fietskleren). Aangekomen in Wageningen bleek ook maar weer waarom ik vooraf mijn spullen moet klaarleggen... Was mijn handschoenen vergeten (afwijking bij mij dat ik wel eens wat vergeet...)! Maar ja gelukkig was het niet super koud dus ook dit zou ik wel overleven.

Na een snelle inschrijving, het was hier lekker rustig, op de fiets gestapt om de tocht te gaan rijden. Doordat het wat rustiger was qua aantallen tov Joop Zoetemelk Classic kon ik lekker mijn eigen tempo fietsen zonder in de verleiding te komen om achter andere te gaan zitten. De eerste paar klimmetjes verteerde ik goed, vond het zelfs opvallend dat ik andere fietsers vrij makkelijk passeerde op de klimmetjes. Vorig jaar was dit echt andersom en had ik moeite zodra er een viaductje opdoemde... In de afdalingen, die ik een beetje liet lopen kwamen er fietsers in mijn wiel die ik op het vlakke uit de wind hield, bergop demareerde een fietser zo hard achter mij vandaan dat hij eerder boven was, in het tweede klimmetje maar even rechtgezet en meteen een flink gat geslagen. Ergens heb ik dan toch een winnaarsmentaliteit dat dan boven komt. De tocht zelf ging door ontzettend mooi natuurgebied, in de afdaling van de Zijpenberg zelfs haarspeldbochten. Mijn bochtentechniek dus ook nog even kunnen bijschaven :). Ik begon steeds gemakkelijker te fietsen en besloot om bij het controlepunt alleen even kaart af te stempelen en mijn fles te vullen met water. De moraal was hoog omdat ik de hele dag al groepjes voorbij was gereden (mocht je de tocht ook gefietst hebben, ik was die persoon met Florius op zijn achterwerk :)) en door niemand echt was ingehaald (behalve op de heuveltje maar dat was rechtgezet :)). Wel heb ik nog even met een groepje van drie personen tempo gefietst. Heerlijk was het om even uit te rusten achter de rug van iemand anders maar wel de snelheid erin te houden. Het kroop langszaam van de 28 omhoog naar de 29, ik ging toen stiekem al denken aan de 30 gemiddeld. Zou ik dat halen??? Het groepje van drie kon in een beklimming mijn wiel niet meer houden dus ben ik maar doorgefietst. Ongeveer 35km voor de finish pikte ik een axa-valleirenner op die in mijn wiel bleef. Op een beklimming van 10% stoof hij er ineens vandoor op het grote blad, doordat ik op het vlakke flink aan het doortrappen was geweest kon ik deze versnelling niet volgen. Maar helaas voor hem kreeg ik weer zo'n duiveltje in mijn hoofd en bij de volgende beklimming kon ik bij hem aanpikken. Ik bleef dit keer in zijn wiel om bij de volgende beklimming een koekje van eigen deeg te geven. Bij een kruispunt zag ik dat hij al een jasje had uitgedaan dus zodra de beklimming van de volgende heuvel begon ben ik vol naar boven gereden en in de afdaling dit keer ook vol doorgereden. Het gaatje was geslagen en ik zag de beste fietser pas weer terug nadat ik moest wachten op een rood stoplicht. Samen hebben we nog wel het laatste stuk gefietst waarbij we wisselend kop over kop hebben gereden. Op dat stuk waaide het hard dus dat kwam mooi uit. Dat maakt het fietsen mooi, strijd en samenwerking gaan hand in hand!

De tocht van 111km uiteindelijk in 3uur en 43min gereden. Het gemiddelde lag precies op de 30km per uur en volgens mijn Garmin 1057 hoogtemeters gemaakt. Een goede generale dus voor de Ronde van Vlaanderen, benieuwd of ik dan met de snellere mee kan fietsen (verwacht dat niveau van andere fietsers iets hoger zal zijn!).

Geen opmerkingen: