dinsdag 27 april 2010

Gevecht tegen de grammen

Vandaag is mijn fiets weer wat lichter geworden. Ik fietste namelijk nog met mijn oude Look pedalen. Deze wegen samen ruim 440gram. Sinds vandaag zitten er mooie Look Keo 2 Max Carbon. Deze wegen in totaal slecht 244gram dus een gewichtsverlies van 200gram op de fiets. Ga ik dit merken, nee maar mentaal zal het zeker werken dus zal ik er uiteindelijk harder door fietsen. Oh ja en de echte reden voor aanschaf, de oude Look pedalen kraakte een beetje ;-).

Volgende verbeterpuntjes aan mijn fiets zijn het zadel (nu nog de "standaard" Most Leopard en het stuur. Benieuwd wanneer die vervangen worden (nieuw stuur moet ik eerst verdienen vind ik zelf :-)). Bij deze de afspraak met mezelf dat ik mijn gewenste stuur koop als ik een goede uitslag in de Steven Rooks Classic rijdt. Goed vind ik een tijd bij de beste 10%. Dit mag zowel totaaltijd zijn als de tijdmeting bij de Redoute! Geen idee of ik dit haal maar zal er zelf alles aan doen om het te halen...

woensdag 21 april 2010

Foto's Amstel Gold Race 2010

Fotoimpressie van de Amstel Gold Race!

Aan de start, wachten totdat er een beetje gang in komt!

Zo zie ik het graag, voorop (eat my dust ;-))!

Lekker doortrappen, gezien de handjes op het stuur lekker ontspannen!


Mooi inspanningsfoto heuvel op met geconcentreerde blik.

Deze laaste foto toont goed aan hoe druk het is, deze fietser (in rabo pakje ;-)) stuurde naar rechts waardoor ik niks anders kon dan een "kwak" uit te delen. Niet netjes, maar anders was het een hele rare foto geworden (met name voor de fotograaf ;)).

zondag 18 april 2010

Amstel Gold Race 2010

Vrijdagavond begon de voorbereiding voor zaterdag 17 april de Amstel Gold Race. Veel pasta eten, tas inpakken met fietsspullen en een laatste controle van mijn fiets. En wat bleek, zonder een meter te rijden LEK! Het zal ook niet waar zijn, dinsdagavond had ik voor het laatst gefietst maar toen was na afloop mijn band nog vol met lucht, vrijdagavond was ie leeg. Dus ik kon weer aan de gang met het vervangen van de binnenband. Ik denk dat ik dit jaar al een band of 7 heb moeten vervangen. Wordt er een beetje moedeloos van... Maar ja nieuwe binnenband erin gedaan en lekker op tijd naar bed gegaan.

Om vijf uur ging de wekker, normaal zet ik deze nooit maar ik had afgesproken om om zes uur bij Edward te zijn en ik wil niet te laat komen dus op tijd mijn bed uit, net zoals bij de Ronde van Vlaanderen een pasta op de vroege morgen gegeten. Begin er aan te wennen, warm eten in de ochtend.

Rond een uurtje of half negen waren we in Valkenburg, laatste stukje was toeristische route maar ach we hadden de tijd. Op weg naar het inschrijfpunt het eerste wapenfeit op de fiets! Aangehouden worden door de politie omdat we door rood waren gereden. Tijdens het vragen naar de weg naar het startpunt even niet opgelet dat het stoplicht op rood stond en ondanks dat er niks aan de hand was (afslaan naar rechts dus niemand had er last van) werden we toch aangehouden. Met een waarschuwing (de agent noemde het een gele kaart, alsof we dat kennen in de wielrennerlarij...) op zak naar inschrijfpunt om oa kaderplaatje en bikechip (voor tijdsregistratie) op te halen. Het was al lekker rustig dus dat was zo gedaan en na een kleine oponthoud voor de start reden we iets over negen weg.

En wat een drukte onderweg... niet normaal! Ik wilde de 150km lekker snel rijden (in vijf uurtjes) maar in het begin van de tocht die ambities maar snel opzij gezet. Het eerst klimmetje kwam gelukkig al vrij snel (na 3,5 km) en daar kon de grote inhaaltocht beginnen. Dit jaar klim ik super makkelijk (dankzij trainingsschema van Edward en de vele kilo's die ik kwijt ben) dus konden we samen een vracht aan fietsers inhalen. Dit ritueel zou zich bij elke klim herhalen. Daarnaast begin ik mijn eigen klimkwaliteiten beter in te schatten, in het begin wat rustig aan en dan in een strak tempo omhoog fietsen. Benieuwd hoe dat gaat zijn in de Vogezen en Alpen.

Bij de eerste verzorgingspost hebben we in plaats van wat te eten, de beenstukken afgedaan. De zon brandde inmiddels lekker dus de melkflessen konden buiten worden gezet. Vervolgens hebben we na een  kleine 100km we even lekker gepauzeerd (tijd maakte me al niet meer uit) en heb ik een lekkere vlaai en halve liter cola op. Daarna had Edward de turbo erop. We vlogen over de weg en ik moest alle zeilen bijzetten om niet op een te grote achterstand te worden gezet. Op de Eyserbosweg werd ik netjes door Edward in toom gehouden, heerlijk om zo'n wegkapitein te hebben met terrein kennis. Wat is dat een gemene klim die steeds stijler wordt!

De volgende klim sloeg het noodlot weer bij mij toe, de bocht voor de klim gleed ik weg met mijn achterwiel en vreesde ik weer een lekke band. We spraken af om er boven even naar te kijken omdat ie nog niet plat was. Moest Edward laten gaan in de klim maar reed toch nog in behoorlijk tempo naar boven. Benieuwd wat de fietsers gedacht moeten hebben die zaten te ploeteren terwijl ik met lekke band naar boven reed :). Bovenop de berg weer mijn nieuwe hobby uitgeoefend, gaat steeds sneller een bandje vervangen. Gelukkig was er op dat punt ook een Shimano motor met een voetpomp dus ik kon de weg vervolgen met voldoende lucht in de band (met handpomp is het toch altijd wat minder).

Het laatste stuk reed ik weer lekker, echter nu waren wij denk ik kudde dieren wat we zijn compleet verkeerd gereden zodat we de keutenberg hebben overgeslagen!!! Aan de ene kant jammer maar ach zou wel super druk zijn geweest en dringen geblazen daar naar boven toe. Na een toeristisch toer door Valkenburg toch nog bij de Cauberg gekomen en daar zigzaggend naar de finisch gereden. Binnenkort komt daar ook filmmateriaal van dus ben benieuwd...

Amstel Gold Race was voor mij een eenmalig evenement, ik vind het te druk waardoor je nooit echt lekker kunt fietsen. Vele hadden dat al voor de tocht tegen me gezegd maar nu heb ik het ervaren en mag ik er een oordeel over hebben! Benieuwd hoe dat zal zijn bij de volgende grote afspraak namelijk 13 mei, de Steven Rooks Classic. Dit is een cyclo dus verwacht dat het niveau van de andere fietsers ook hoog/compentatief zal zijn!

ps. als compensatie voor het missen van de Keutenberg vandaag maar 90km op het vlakke gefietst :-).

donderdag 15 april 2010

Spinning als voorbereiding op Amstel Gold Race

Vanavond was het dan zover, ik ging spinnen met Noortje (een collega van mij). In het verleden ben ik wel vaker met haar meegeweest voor een uurtje sport (volgens mij Powerhour of zo) en daar heb ik destijds dagen van 'genoten'. Dus een klein gokje omdat zaterdag de Amstel Gold Race op de planning staat. 

De avond begon met een lekkere pasta, natuurlijk weer iets te veel genomen omdat het te lekker was, daarna op naar de sportschool. Heel sportief op een normale fiets, was weer ff wennen want normaal zit ik niet op een normale fiets om van A naar B te komen. Best wel raar eigenlijk maar fietsen is voor mij sport. Van A naar B kan ook met de auto of te voet :-). Aangekomen bij de sportschool een beetje onwennig de fiets afgesteld op juiste hoogte en daar begon het. Zat al snel dichtbij mijn omslagpunt dus vreesde even een zware avond. Gelukkig kan je zelf een beetje spelen met de weerstand dus snel wat zwaarder gezet zodat ik wat minder omwentelingen hoefde te maken. DAarna speelde even het probleem van te lekker eten op, maar ook dat euveltje duurde niet te lang. Daarna heerlijk gefietst en een viertal virtuele heuveltjes beklommen (althans dacht dat het er vier waren). Een mooi begin van mijn intensieve trainingsperiode voor de Marmotte.

Enkele gegevens van het hart na uurtje intensief trappen (krijg mijn polar ff niet gedownload naar pc dus dan maar zo):
Gem hartslag: 164
Max hartslag: 185

Was dus weer een leuke/goede avond/training. Op naar zaterdag (de spieren staan lekker onder spanning). Ik fiets met nummer 3134 (voor mij makkelijk te onthouden, ben zelf 31 en 34 is mijn nummer!) dus mocht je me tegenkomen, wedstijdje doen wie het eerst boven is ;-).

zondag 11 april 2010

Toerklassieker Veenendaal - Veenendaal

Zaterdag 10 april stond Veenendaal - Veenendaal op de planning een leuke tocht over o.a. de Amerongse Berg, Defensieweg, Autoweg, Wageningse Berg, Italiaanseweg (blijft mooi om over klinkers hard naar boven te fietsen), Zypenberg, Emma Pyramide, Posbank, Holleweg, Grebbeberg en Koerheuvel. Een mooie voorbereiding voordat volgende week het echte werk weer gaat plaatsvinden in de Amstel Gold Race.

Met Bart en Edward vroeg afgesproken omdat ik 's middags de Derby wilde zien (voor de niet voetbalkenners, Spakenburg heeft twee grote voetbalclubs namelijk IJsselmeervogels (mijn club) en Spakenburg, als ze tegen elkaar spelen zit er ongeveer 8500 man op de Westmaat (waar beide clubs spelen), voor een Spakenburger een must om erbij te zijn (en je eigen clubje aan te moedigen)). Om iets voor achten waren we dus al in Veenendaal. Eerst even inschrijven, waar ik dit keer mijn autosleutel tijdelijk kwijt was, en daarna op voor een tocht van 135km over een aantal heuvels. In de auto op weg naar Veenendaal hadden we het al even op de temperatuur. Die was namelijk laag rond de vijf graden. Ik had alleen mijn handschoentjes bij me dus dat was kou lijden in het begin. Gelukkig mocht ik even Bart's handschoenen aan dus al snel waren mijn vingers al weer op temperatuur. Het weer was, op de vroege ochtend na dan, super. Ongeveer 13 graden met een zonnetje. Wat een veschil met de winter...

In de klimmetjes ben ik een aantal keren voluit gegaan en dat ging super! Hopelijk heb ik volgende week ook deze benen want dan kan het wel eens een mooie Amstel Gold Race worden. Wel moet ik mijn versnelligsapparaat wat bijstellen want doordat ik vorige week met andere velgen reed met een ander cassette sloeg de ketting af en toe over (en dat is best wel irritant als je kracht zet in een klimmetje).

Op de Posbank hebben we even een tussenstop gedaan en konden we genieten van een lekker appelgebakje. Na deze tussenstop ging even het gas er op en fietsen we met ruim 40km per uur over de weg. Iets te snel bleek want we misten op een gegeven moment Bart waardoor we het weer even wat rustiger aan deden (immers samen uit en samen thuis bij een toertocht).

Het gemiddelde was vandaag wat lager (28,5), dus het was een mooie duurtraining van 4uur en 40 minuten met een gemiddelde hartslag van 144. Volgende week knallen over de Limburgse heuvels. Oh ja en IJsselmeervogels heeft de Derby gewonnen dus het werd voor mij een lange dag... (met de nodige alcoholische versnapering :))

dinsdag 6 april 2010

Banden en voetbalschoenen

Ik zit nu de wedstrijd Barca (of eigenlijk Messi) - Arsenal te kijken en zie de diverse spelers op gekleurde voetbalschoenen lopen. Ik ben van de oude stempel op dat gebied en vind dat voetbalschoenen zwart moeten zijn! Op zich zijn witte schoenen mooi bij een wit tenue en rood bij bijvoorbeeld rode sokken maar uiteindelijk hoort het gewoon zwart te zijn (Henri Ford had in die zin gelijk, maakt niet uit welke auto -of schoen in dit geval- koopt als het maar zwart is)!

En zo is het eigenlijk ook met de banden op de fiets. De laatste tijd zie ik op de fiets ook heel vaak gekleurde banden. Als je wil kan je alle kleuren van de regenboog om je velg leggen. En de kleuren kunnen op allerlei manieren op de band zitten, van helemaal gekleurd, alleen de zijkanten of zoals ik laats zag de helft van de band zwart en de andere helft gekleurd. Nu zal je denken dat ik zelf op zwarte banden fiets maar nee ook ik heb op mijn Mavic velgen gekleurde vouwbandjes liggen. Rood-zwart-rood om precies te zijn, bij aankoop dacht ik dat het mooi bij mijn fiets en velgen staat. Dat staat het ook wel (zie hier) maar sinds ik bij de RvV mijn andere velgen met zwarte draadbanden erin had gezet vind ik eigenlijk toch dat banden gewoon zwart moeten zijn (zie hier foto van mijn fiets met zwarte banden). Dus mijn volgende bandjes zullen weer gewoon ouderwets geheel zwart zijn, zoals het hoort!
Moraal is eigenlijk schoenmaker blijf bij je leest! ;-)

zondag 4 april 2010

Nabeschouwing Ronde van Vlaanderen 2010

Vanochtend met een goed gevoel wakker geworden, mijn ochtendpols was rond op normale waarde (ochtendpols was tussen de 45-50) dus mijn conditie is goed. Wel merkte ik een raar gevoel op in mijn vingers van beide handen. En opeens wist ik het het is spierpijn... Nog nooit spierpijn gehad in mijn vingers, zal wel zijn van de kasseien zijn.

Op internet zijn al diverse leuke foto's van de dag beschikbaar. Enkele links:
Fotospecial (zeer mooi!)
Reportage op Sport.be
Reportage van Sporza

En foto reeks van mezelf.

zaterdag 3 april 2010

Ronde van Vlaanderen 2010

Het zit er weer op, de Ronde van Vlaanderen 2010 voor Wielertoeristen, en ik heb het geweten...

Vrijdag begon de voorbereiding. Schoonmaken van mijn fiets, andere velgen erin (durfde het toch niet aan om met super lichte velgen over de kasseien heen te denderen), spullen klaarleggen, veel spaghetti eten, fiets schoonmaken en natuurlijk de spiertjes opwarmen dus anderhalf uur trappen en meteen laatste check fiets. 's Avonds ben ik op tijd naar bed gegaan en de wekker (die ik normaal nooit zet) om 4:30 gezet.

Zaterdagochtend of eigenlijk nacht ging de wekker om 4:30, duurde toch nog 10 minuten voordat ik mezelf in beweging kon zetten. Doordat ik de vorige dag alles al had klaar gezet zat ik binnen no time in de auto. Als ontbijt had ik spaghetti op, was wel magnetron spul maar ach het doel heiligt de middelen zullen we maar zeggen. Rond kwart over zeven was ik al in Ninove, de startplaats voor de 150km. Mijn auto had een mooi plekje op de autobaan (!?!?). In België doen ze gelukkig niet zo moeilijk! Het was nog een kleine 2 km fietsen naar de start. Doordat ik me vooringeschreven had kon ik meteen op weg (na een sanitaire stop want in de auto natuurlijk gewoon doorgegaan met eten en drinken)...

De eerste kasseienstrook was voor mij meteen een ontgroening, kan me niet herinneren dat ik ooit op echte kasseien heb gereden. En wat een kennismaking, mijn fiets was beter bestand tegen die ellendige stenen dan ik. Elk steentje voel je in polsen, armen en achterwerk... Op een gegeven moment had ik door dat als ik mijn handen losjes op het stuur neerleg dat ik dan het minste last had... Maar ja remmen gaat lastig dan :-). Ook wat zwaarder trappen en sneller over de stenen was een soort van verlichting. Wat was ik blij toen ik weer asfalt onder de wielen kreeg. Grote dank aan de Zwitserse dokter Ernest Guglielminetti! Na een 45 minuten fietsen ging het ook nog eens regenen. Helemaal feest op de kasseien stroken.

Tussen de kasseien stroken en de beklimmingen door lekker gereden waarbij er vaak een treintje gevormd werd. Netjes mijn beurt meegereden en heuvelop, vooral de asfalt beklimmingen mooi kunnen doortrekken. Met de vorm zit het dus wel goed, benieuwd hoe het gaat in de langere beklimmingen...

Na de eerste controle punt was ik mijn controle kaart kwijtgeraakt, ik en spullen opruimen blijft lastig. Was wel een goed excuus om door te rijden bij het volgende controle punt. Zo erg vond ik het dus niet, en eten had ik genoeg bij mij!

Na een kilometer of 65 begonnen de klimmetjes, het fijne was dat vooraf de afstand, stijgingspercentage en maximale stijging gemeldt wordt zodat ik voor mij het ideale verzet al kon inzetten. Dit zorgde er mede voor dat ik alle klimmetjes fietsend naar boven kon. Vooral de bekende klimmen zo als de Oude Kwaremont, Koppenberg, Paterberg,  Muur - Kapelmuur en Bosberg waren een waar genot om op te fietsen. Bergop komen de kasseien niet zo hard aan en ik kon genoeg druk op mijn trappers houden. Het publiek (ondanks de regen stonden ze er) en de renners die naar boven liepen waren voor mij een extra stimulans om fietsend naar boven te rijden. Merkte zelfs dat ik nog over had, max hartslag was 179 en gemiddeld 140 over de hele tocht, mijn inziens goed teken!

Na de bosberg ben ik vol doorgegaan naar de finish wist dat het nog een kleine 10 á 15 kilometer zou zijn en ik had nog wat over. Helaas dit keer geen treintje maar de relatief lange afdaling maakt het af en toe schuilen ook overbodig.

De officiele finish lijn nog even overgereden en daarna in colonne ongeveer terug naar de startplaats. Al met al heb ik exact 6 uur gedaan over 156 kilometer. Precies wat ik mezelf had voorgenomen, nl 6 uurtjes fietsen. Een goede training op weg naar dat ene grote doel op 3 juli!

Morgen even rustig aan doen en dan opbouwen richting de Amstel Gold Race met als tussendoortje Veenendaal - Veenendaal. Ik hoop dat deze net zo goed georganiseerd is als de Ronde van Vlaanderen.

Na vandaag begrijp ik waarom het de mooiste klassieker is....



ps. hoop dat ik ergens op de foto sta, op de Bosberg stonden ze aan de andere kant van de weg en bovenop de bosberg zat ik tussen twee andere fietsers dus weet niet welke renner de fotograaf in zijn lens had... we zullen zien!