zaterdag 3 april 2010

Ronde van Vlaanderen 2010

Het zit er weer op, de Ronde van Vlaanderen 2010 voor Wielertoeristen, en ik heb het geweten...

Vrijdag begon de voorbereiding. Schoonmaken van mijn fiets, andere velgen erin (durfde het toch niet aan om met super lichte velgen over de kasseien heen te denderen), spullen klaarleggen, veel spaghetti eten, fiets schoonmaken en natuurlijk de spiertjes opwarmen dus anderhalf uur trappen en meteen laatste check fiets. 's Avonds ben ik op tijd naar bed gegaan en de wekker (die ik normaal nooit zet) om 4:30 gezet.

Zaterdagochtend of eigenlijk nacht ging de wekker om 4:30, duurde toch nog 10 minuten voordat ik mezelf in beweging kon zetten. Doordat ik de vorige dag alles al had klaar gezet zat ik binnen no time in de auto. Als ontbijt had ik spaghetti op, was wel magnetron spul maar ach het doel heiligt de middelen zullen we maar zeggen. Rond kwart over zeven was ik al in Ninove, de startplaats voor de 150km. Mijn auto had een mooi plekje op de autobaan (!?!?). In België doen ze gelukkig niet zo moeilijk! Het was nog een kleine 2 km fietsen naar de start. Doordat ik me vooringeschreven had kon ik meteen op weg (na een sanitaire stop want in de auto natuurlijk gewoon doorgegaan met eten en drinken)...

De eerste kasseienstrook was voor mij meteen een ontgroening, kan me niet herinneren dat ik ooit op echte kasseien heb gereden. En wat een kennismaking, mijn fiets was beter bestand tegen die ellendige stenen dan ik. Elk steentje voel je in polsen, armen en achterwerk... Op een gegeven moment had ik door dat als ik mijn handen losjes op het stuur neerleg dat ik dan het minste last had... Maar ja remmen gaat lastig dan :-). Ook wat zwaarder trappen en sneller over de stenen was een soort van verlichting. Wat was ik blij toen ik weer asfalt onder de wielen kreeg. Grote dank aan de Zwitserse dokter Ernest Guglielminetti! Na een 45 minuten fietsen ging het ook nog eens regenen. Helemaal feest op de kasseien stroken.

Tussen de kasseien stroken en de beklimmingen door lekker gereden waarbij er vaak een treintje gevormd werd. Netjes mijn beurt meegereden en heuvelop, vooral de asfalt beklimmingen mooi kunnen doortrekken. Met de vorm zit het dus wel goed, benieuwd hoe het gaat in de langere beklimmingen...

Na de eerste controle punt was ik mijn controle kaart kwijtgeraakt, ik en spullen opruimen blijft lastig. Was wel een goed excuus om door te rijden bij het volgende controle punt. Zo erg vond ik het dus niet, en eten had ik genoeg bij mij!

Na een kilometer of 65 begonnen de klimmetjes, het fijne was dat vooraf de afstand, stijgingspercentage en maximale stijging gemeldt wordt zodat ik voor mij het ideale verzet al kon inzetten. Dit zorgde er mede voor dat ik alle klimmetjes fietsend naar boven kon. Vooral de bekende klimmen zo als de Oude Kwaremont, Koppenberg, Paterberg,  Muur - Kapelmuur en Bosberg waren een waar genot om op te fietsen. Bergop komen de kasseien niet zo hard aan en ik kon genoeg druk op mijn trappers houden. Het publiek (ondanks de regen stonden ze er) en de renners die naar boven liepen waren voor mij een extra stimulans om fietsend naar boven te rijden. Merkte zelfs dat ik nog over had, max hartslag was 179 en gemiddeld 140 over de hele tocht, mijn inziens goed teken!

Na de bosberg ben ik vol doorgegaan naar de finish wist dat het nog een kleine 10 á 15 kilometer zou zijn en ik had nog wat over. Helaas dit keer geen treintje maar de relatief lange afdaling maakt het af en toe schuilen ook overbodig.

De officiele finish lijn nog even overgereden en daarna in colonne ongeveer terug naar de startplaats. Al met al heb ik exact 6 uur gedaan over 156 kilometer. Precies wat ik mezelf had voorgenomen, nl 6 uurtjes fietsen. Een goede training op weg naar dat ene grote doel op 3 juli!

Morgen even rustig aan doen en dan opbouwen richting de Amstel Gold Race met als tussendoortje Veenendaal - Veenendaal. Ik hoop dat deze net zo goed georganiseerd is als de Ronde van Vlaanderen.

Na vandaag begrijp ik waarom het de mooiste klassieker is....



ps. hoop dat ik ergens op de foto sta, op de Bosberg stonden ze aan de andere kant van de weg en bovenop de bosberg zat ik tussen twee andere fietsers dus weet niet welke renner de fotograaf in zijn lens had... we zullen zien!

1 opmerking:

Unknown zei

Goed bezig... op naar de top.