zondag 30 mei 2010

Trainingsweek Vogezen

Afgelopen week niet veel op mijn fiets gezeten ivm ongeluk op pinkstermaandag. Sinds vrijdag zit ik weer op de fiets. Wat mij betreft een afgesloten hoofdstuk (al wordt het verhalen van de schade helaas rechtsbijstand werk dus krijgt nog wel een staartje). Vanaf morgen de focus weer helemaal op 3 juli 2010! Samen met Edward namelijk de Vogezen in om de nodige klimkilometers te maken.

Voor mij is het de aftrap naar 3 juli. Weekend daarna ga ik namelijk naar Alp d' Huez om de echte lange klims in mijn benen te hebben zitten (en wat klims oprijden waar ik nog nooit gefietst heb).

Na dat weekend moet ik er helemaal klaar voor zijn, veel zin in!

dinsdag 25 mei 2010

Weekend van het sociale fietsen deel 2

een optie die ik niet genoemd had in mijn vorige blog:

3. Geen, een dag vol met pech!!!

's ochtend scheen het zonnetje lekker en nadat ik Edward had opgehaald op weg naar Heelsum voor de toertocht aldaar. De italiaanse weg lekker op buitenblad naar boven gereden en het gevoel was goed. Echter na 20 minuten vanaf de start liep ineens mijn ketting eraf. Wat bleek mijn freewheel is compleet vastgelopen... Doorfietsen was niet echt een optie met nog 39 beklimmingen te gaan. Dus maar terug naar auto (Edward ging ook mee terug, dus al snel besloten we om maar in de buurt een rondje te maken).

Nadat ik andere velgen in mijn fiets had gezet (het geluk van een aantal goede sets wielen te hebben) vervolgde we het fietstochtje, lekker de polder in om wat windbergen te pakken. Het gevoel was goed. Mijn benen voelde ook lekker... totdat we richting muiden fietsen op een fiets pad. Op fietspad langs de snelweg kwamen twee jonge fietsers ons tegemoet, wij fietsen achter elkaar, ik voorop en Edward achter mij. Ik zag ze geen rare bewegingen maken en had de indruk dat ze ons ook gezien hadden. Op het moment van passeren gebeurde er echter iets wat ik totaal niet verwachte, ik vloog door de lucht en maakte me op voor het neerkomen, apart dat je gedachten dan zo snel gaan dat het lijkt alsof het lang duurt. Eerst raakte het lichaam het asfalt vervolgs klapte mijn hoofd tegen het asfalt. Vooral het laatste heeft wel wat indruk op mijn gemaakt, op het moment voor contact met de grond dacht ik nog dit gaat pijn doen... Gelukkig heb ik nooit bezuinigd op mijn helm en deze heeft de klap perfect opgevangen.  Het piepschuim in de helm is op diverse plaatsten doormidden. Die heeft de klap dus helemaal geabsorbeerd.

En dan lig je daar, na wat doorschuiven (ja iemand die ook wel eens het asfalt gekust heeft weet hoe het voelt) ben ik in de berm beland, na een korte check of alles nog werkte was het eerste wat ik deed naar mijn fiets kijken (toch wel apart), vervolgens zag ik dat Edward ook gevallen was (hij reed iets achter mij), hij had veel last van zijn elleboog, dan denk je even weg doel (we fietsen samen de Marmotte). Het meisje wat ik waarschijnlijk geraakt heb met mijn schoen (ze kwam ineens op onze helft) was gelukkig niet gevallen. Omstanders boden alle hulp aan maar uiteindelijk besloten we maar om naar een manege te gaan vlak bij in de buurt om daar de wonden te verzorgen. We lagen namelijk alle twee goed open. De wonden schoongemaakt, en inmiddels was moeder van meisje ook gearriveerd, ze is verpleegkundigde dus heeft even edward wond die er heftig uitzag schoongemaakt. Na gegevens uitgewisseld te hebben zijn we met vriendin van Edward naar Ziekenhuis gegaan. Op foto's bleek dat we gelukkig beide niks gebroken hadden, dus trainingsweek Vogezen en Marmotte is niet in gevaar.  Na de foto's, tetanus prik en inpakken van de elleboog (we hadden alle twee dezelfde verwondingen) op weg naar huis. Thuis de open wonden nogmaals op advies van ziekenhuis schoongemaakt onder de douche... Dat was dus geen prettig gevoel, gelukkig heb ik maar aan één kant buren... ;-). Een bizar einde van wat een mooie fietsdag leek te worden... Oh ja, de foto's laat ik maar achterwegen... te veel bloed en rauw vlees... ;-)

En nu begint het verzekerings werk... benieuwd hoe dat allemaal gaat...

zondag 23 mei 2010

Weekend van het sociale fietsen...

Afgelopen zaterdag heb ik meegefietst met de eerste echter Twitterrit in NL. Een geweldig initiatief waarin online, offline wordt.


Praatje maken met de organisator van de rit @ridewithrose

De dag begon voor mij al vroeg, eerst ff naar de kapper, daarna boodschappen en vervolgens ff snel naar A'dam om een meubelcheque te verzilveren die bijna verlopen was (bedrag was te mooi om te laten liggen). Dus over zes weken heb ik zes eetkamerstoelen ipv vier (immers hoe meer zielen hoe meer vreugd). Vervolgens op naar Deventer voor de start van de Twitterrit, toen ik wegreed uit A'dam gaf de navigator aan dat ik netjes om 11:47 in Deventer zou zijn, mooi op tijd dus.... maar helaas was ik niet de enige op de weg en reed ik de file in. Hier begon het eerste sociale aspect van het weekend, de overige twitterfietsers, allemaal onbekenden voor mij, wilde op mij wachten (was uiteindelijk 10 á 15 minuten te laat; nogmaals excuses ;)). De tocht zelf stond ook bol van de sociale aspecten, praatje maken andere fietsers, op elkaar wachten, tempo aanpassen zodat we als groep bijeen bleven en na afloop gezellig met elkaar eten bij Jackies NYC.

 Na afloop fietsen veilig wegzetten alvorens we aan de pasta gaan

Bovenstaande foto's zijn gemaakt door @harmjob. Ennuhh absoluut een aanrader om de tweede twitterrit mee te rijden.

Voor zondag stond een MTB ritje met mijn zusje gepland, zij heeft onlangs een MTB gekocht en we moeten natuurlijk wel samen ff stukje fietsen. Het werden de duinen bij Schoorl. Route lag er mooi bij dus zusje voorop en ik er lekker achteraan fietsen. Beetje bijpraten en genieten van de natuur daar. Een klein beeldverslagje:

Mijn zusje aan een van de vele beklimmingen


Op aanraden van mij ging ze proberen om haar voet vast in de pedalen te zetten, klein leerpuntje als er een schroefje ontbreekt in je schoen: NIET vastklikken, je krijgt hem namelijk niet meer los... Gelukkig had ik de autosleutel bij me waarmee met het nodige gepiel de schoen van het pedaal kwam. Oh ja gelukkig was het in een klim en viel ze niet al te hard...


Hier ben ik zelf in actie... MTB'en is toch ook best wel lekker (ook in de zomer!)


Na het MTB rondje even naar het strand gereden om te genieten van het mooie weer, was niet superdruk en 2 mensen gespot die het aandurfden om nu al de zee in te gaan... respect!

Maandag rijd ik samen met Edward de klimtoertocht over de Veluwe, 140km met 40 klimmetjes en 1500meter hoogte verschil, ook dan ga ik sociaal rijden, er zijn twee mogelijkheden:
1. we pikken in een groepje aan die zo snel gaat dat ik lekker in de groep ga zitten
2. mijn benen zijn na twee relatieve rustdagen (met alle respect) in topvorm en iedereen mag dan in mijn wiel gaan zitten...

Ik hoop het tweede ;-)

donderdag 20 mei 2010

No chain today!

Soms heb je van die dagen en "this was one"! Had de macht in de benen om te blijven trappen, wind of geen wind, tellertje zat de hele tijd op en boven de 35km per uur, en dat ruim drie uur lang...

Voorheen kon ik dat wel anderhalf uur lang maar vandaag gewoon de hele rit, en als ik had gewild had ik gewoon kunnen doorgaan... Super gevoel, met nog een kleine vijf weken voordat ik naar de Alpen vertrek.

Over 2 weekjes zit ik in de Vogezen om mijn klim vermogen te testen. Benieuwd hoe dat gaat. Zoals het er nu naar uitziet (14dagen verwachting) zal de zon daar ook lekker schijnen (ongeveer 24 graden). Zoals Jan Smit zingt: Laat de zomer maar komen! Ik ben er klaar voor!

Zie het no chain rondje hieronder (was overigens zeer mooi rondje met prachtig weer (en de wind heb ik niet gevoeld ;-))

vrijdag 14 mei 2010

Tijden Steven Rooks Classic (incl. officieus eindklassement)

Op de site van de Steven Rooks Classic staan de tijden van de klimmen. Helaas zit ik niet bij de beste 10%. Op de Redoute het ik de 396ste tijd, namelijk 6:10.8 dit is 2 minuut en 17 seconden trager dan de nummer één namelijk Wout Poels (Vacansoleil). Op de Bois d'Olne heb ik de 339ste tijd genoteerd (5:01.03), dit keer was ik 1 minuut en 42 seconden trager dan Laurens ten Dam (Rabobank). Op zich dus goede tijden maar zoals ik gisteren al schreef, niet super. Ik had mezelf een nieuw stuur beloofd als ik bij de 10% snelste behoorde op de klimmen en dit was helaas niet het geval :-(.

Er komt geen totale tijdmeting van de de Steven Rooks Classic 2010. Dit kost mij een mooie stuur :-). Zelf even de tijden van iedereen die de 154km heeft gereden in excel gezet, en wat blijkt mijn bruto tijd van 5:23:58 zou goed zijn geweest voor een 83ste plek. Aangezien het een officieus klassement is vind ik dat ik de stuur niet verdiend heb. Of ik officieus wel wat verdiend heb ga ik me nog even over beraden (een mooie zadel is ook altijd welkom ;-)).

Benieuwd naar alle deelnemers (van de 154km) met tijden, klik hier.

En hier zijn wat aktie beelden van mij terug te vinden.


Met het duurvermogen zit het dus wel goed, nu nog harder de klims op gaan rijden, dit zal het motto zijn voor de komende trainingen. In de Vogezen (trainingskamp begin juni) wil ik gewoon mee kunnen rijden bergop...

donderdag 13 mei 2010

Steven Rooks Classic

Wat een tocht, vandaag de Steven Rooks Classic voltooid en ik voel hem nog steeds. Om vijf uur 's ochtends weggereden en om zeven uur was ik in Maastricht. Aangezien de tocht om acht uur begon alle tijd om startbescheidenen op te halen in de MECC. Om kwart voor acht ben ik in het startvak gaan staan en na een toespraak van Steven Rooks himself gaf Rob Kampheus het "startschot".

Het niveau van de fietsers lag duidelijk boven al de andere tochten die ik gereden heb... Wat ging het snel, tegen de 40 op vlakke stukken en soms daarboven. Het enige wat ik kon doen was volgen... Is wel weer wat anders dan de andere toertochten waar ik zelf het tempo aangeef. In diverse snelle groepjes gereden, ik weet nu ook hoe het voelt om aan het elastiek te rijden ;-). Het fietsen bergop ging redelijk dit keer. Niet de snelste maar zeker ook zeker niet de langszaamste. Wel opvallend dat ik mijn eigen tempo naar boven fiets, wat inhoud dat ik in het begin de meeste moet laten gaan maar vervolgens als een stofzuiger fungeer ;-). Nog geen klein jaartje geleden was ik de persoon die er hard in knalde en vervolgens zichzelf tegen kwam. Goed om te merken dat ik nu tactischer rij (maar dat was ook het doel van alle toertochten die ik tot nu toe gereden heb).

Na een 120km ben ik gestopt bij een verzorigingspunt om even wat te drinken en mijn bidon bij te vullen. De laatste 30km waren zwaar. De laatste 20km met een andere renner nog lekker tempo kunnen rijden naar de finisch toe. Mijn klokje gaf 5uur en 19 minuten aan, niet onaardig aangezien ik weer in opbouw ben naar de topvorm op 3 juli. Kreeg van de jongen waarmee ik de laatste 20km fietste nog compliment dat ik als "noordeling" best wel snel gereden heb in het heuvellandschap. Leuk om te horen... De tocht was goed georganiseerd, genoten van de omgeving (zover het kon...) en weer veel moraal om de komende periode hard te trainen voor de Marmotte.



Volgende grote afspraak is Limburgs Mooiste, week voorafgaand aan LM fiets ik met Edward nog een weekje in de Vogezen om de klimcapaciteiten te optimaliseren. Daarna nog ff weekendje naar Alpe du Huez om de klimmen van de Marmotte te verkennen. Veel zin in!

maandag 10 mei 2010

Op zoek naar de hardheid!

Dit weekend voor het eerst een tijdrit wedstrijdje gereden. Na de doorkomst van de Giro in soest kon je 4,1 kilometer over een stuk van het parcours racen met een tijdregistratie. Om te zien waar ik sta natuurlijk meegedaan met dit leuke evenement.

Gestart werd vanaf een podium (een vrachtwagen), vervolgens ruim 2km over de hoofdweg van Soest en weer terug. Simpel zou je zeggen... Dat dacht ik ook, vooraf had ik aangegeven dat ik rond een tijd van 7 á 8 minuten zou finishen.

In werkelijkheid heb ik de afstand in een tijd van 6:18:999 met een gemiddelde van 38,945km/h. Mijn naam vond ik terug op een 26ste plek, 55seconden achter nummer één en 35 plaatsen voor de nummer laatst ;-). Niet slecht voor een eerste wedstrijd maar er is altijd ruimte voor verbetering. Tijdens het fietsen heb ik namelijk één moment waarop ik inhield en een tandje lichter ging trappen. Dit had ik niet moeten doen. Mijn snelheid en hartslag zakte daardoor iets terug dit had ik niet moeten doen, op zo'n korte afstand moet je gewoon doortrappen en pijn lijden! Goede les voor een volgende keer want dat ik dit vaker zal doen staat vast...

Benieuwd naar de complete uitslag: kijk dan hier

woensdag 5 mei 2010

Belangrijke les!

In mijn vorige blog had ik het al even over de rust die ik wilde pakken. De afgelopen 3 dagen heb ik daarom geen fiets aangeraakt. Dit is mij niet helemaal goed bevallen. De eerste kilometers vandaag waren absoluut drama... Pas na een uur begon ik weer een beetje de geest te krijgen. Goede les voor de volgende keer om als ik het even rustig aan ga doen om wel gewoon door te blijven fietsen maar dan in een hele lage hartslagzone en niet al te lang. Maar ja nu mag ik fouten maken, en dit is weer een mooi leer moment geweest...

De "rust"periode (heb wel 2x op de squashbaan gestaan) heeft wel een positief effect gehad op mijn ochtendpols (is nu weer tussen de 40 en de 45 slagen) en het kunnen doortrekken in zone 4. Dus doel geslaagd alleen dus de volgende keer wel blijven fietsen.

Komende dagen in "vorm" komen voor de Steven Rooks Classic op 13 mei en veel pasta's eten (heerlijk ;-)).

zondag 2 mei 2010

Mooi voorjaar!

Het voorjaar zit er voor mij op, en wat voor'n voorjaar. Nog nooit heb ik zo vroeg in het seizoen al zoveel kilometers gemaakt. Fietsen met een doel is het mooiste wat er is! In april veel mooie tochten gefietst op de Veluwe, in de Limburgse heuvels en natuurlijk de Utrechtse heuvelrug. Als beloning heb ik mezelf maar een mooi kadotje gegeven namelijk een mooi setje hoge velgen met een Powertap erin (dit apparaat meet je vermogen wat je wegtrapt). Voorlopig puur als gadget om wat data te verzamelen maar na de Marmotte kan ik hiermee nog serieuzer gaan trainen.

Nu is het even een weekje rustig aan doen om me dan op te maken voor de eerste echte meetmomenten. Als de Giro door Soest komt fiets ik daar een "tijdrit" van 4,2km. Benieuwd of ik een mooie tijd kan neerzetten. Daarnaast fiets ik op hemelsvaartdag de Steven Rooks Classic. Dit is een Cyclo in de Belgische ardennen. Naast het klassement wat ze opmaken aan het eind van de tocht wordt ook mijn klimtijd geregistreerd op Bois d'Olne (max 22% - lengte 1,1 km) en op de La Redoute (max. 20% - lengte 1,6 km).

De cijfers voor april:
Racefiets: 15 tochten
1.244km - 42u 49m 36s - 29,1km/h gem - 142hs gem.

MTB: 1 tocht
69km - 3u 23m 35s - 20,4km/h gem - 122hs gem.

En dit zijn dus mijn nieuwe set velgen: