vrijdag 17 december 2010

Hartslag

Vanochtend werd ik wakker met een ochtendpols van 41. Niet slecht na twee weken fietsen. Doordat het hier een prachtige dag beloofde te worden stapte ik ook weer fris op de fiets. De wind kwam dit keer vanuit het zuiden dus het plan was om eerst naar het zuiden te fietsen (via het binnenland) en vervolgens weer terug naar Calpe met de wind mee.

Het eerste klimmetje van de dag ging lekker en had er ook weer veel zin. Het gevoel was ook goed dus had al snel het plan opgevat om geen drie uur te fietsen maar vier uur te maken. In mijn hoofd had ik al de route bedacht. In een afdaling zag ik ineens op mijn garmin dat mijn hartslag wat aan de lage kant was. Dat ie in de afdaling daalt dat is logisch maar hij ging onder de 100. Mijn eerste gedachte waren van 'amai ik ben echt super fit'. Toen ie richting de 80 ging begon ik me wel enigszins zorgen te maken had al even de aan de band op mijn borst gezeten en die zat voor mijn gevoel goed. Dus de gedachte toen waren 'gaat het wel goed met mij???' En hij bleef maar dalen. Toch ook maar even aangezet om te kijken of ie dan weer omhooggaat maar dat was niet het geval... Voelde me ook niet slecht of zo dus dat kon het ook niet zijn. Toen ie bij de 50 aankwam kreeg ik de gedachte 'mmm lekker dan lig ik straks hier op de weg...'. Andere optie was natuurlijk dat mijn batterij van de band leeg was en daar ging ik dan ook stiekem vanuit. Toen ie op 38 stond viel de hartslag weg. Beeeeeeeeeeeeep! En ik fietste gewoon door... zonder hartslag...

Bij een supermarkt maar even gestopt om te kijken of ze daar batterij hadden maar helaas die was er niet. Dus de tocht maar verder vervolgt zonder hartslagmeter. Omdat het van belang is om nu niet te hoog in de zone te gaan zitten is de hartslagmeter momenteel een soort van kilometerteller. En rijd maar eens 100 als je geen teller hebt!

In de beklimming gekozen voor een lekker soepelverzetje. Zo nu en dan even hardop praten of zingen (reed met ipod dus genoeg inspiratie ;)). Immers als ik dit op redelijk normale manier kan doen zit ik laag in mijn hartslag. Moet er apart uitgezien hebben maar ach het was uitgestroven op de weg dus wat maakt het uit!

Eenmaal boven kon ik mooi genieten van het uitzicht. Toch maar even een foto'tje gemaakt want in de verte kan je de contouren zien van het eiland ibiza (in het echt zie je het overigens beter dan op de foto ;)).


Dit was overigens de laatste foto van de dag want de rest van de rit stond echt als training geboekt en niet als wielertoerist :D. Dus helaas geen foto's van velden vol met sinaasappel- of citroenbomen.

Uiteindelijk in ruim vier uur 111km gefietst met circa 2.000 hoogtemeters. Die ga ik de komende tijd niet in Nederland maken :-(. Morgen nog even dagje rustig uitfietsen en dan weer naar huis. Ook best wel lekker na twee weken elke dag fietsen!

donderdag 16 december 2010

Wielertoerist

De trainingstage zit er inmiddels bijna weer op. Nog twee dagen fietsen en dan weer terug de tijd in (het voelt hier als lente en ga weer terug de winter in ;)). Vandaag heb ik eens echt rustig gereden en genoten van de omgeving. Om met de wind in de rug terug te fietsen was het doel om eerst naar het noorden te fietsen. Een mooie gelegenheid om naar Cap de la Nau te fietsen. Dit is het meest westelijke punt van de provincie Valencia.

Op de weg daarnaar toe zag ik nog een paar surfers en omdat ik vandaag een wielertoerist was natuurlijk even gestopt om een foto'tje te maken :). Nadat ik bij Cap de la Nau weer op de fiets gestapt was nog wel even verkeerd gereden. Ik dacht dat ik naar een dorpje reed maar het was een doodlopende weg naar het strand door een Spaans natuurpark (dus zo erg was dat nou ook weer niet).


Uiteindelijk toch nog een dikke drie uur op de fiets gezeten en ruim 1000 hoogtemeters gemaakt. Dus een kwalitatieve goede training en nog een bezienswaardigheid van de provincie Valencia bezocht dus twee vliegen in een klap!


Onderweg kwam ik net als de afgelopen weken verschillende profs tegen die niet met een helm op trainen (ook niet als ze met het team trainen). Snap dat nog steeds niet. Wat maakt het uit als er piepschuim (meer is het eigenlijk niet) op je hoofd zit om je te beschermen bij een valpartij. Gelukkig rijd de meerderheid wel met helm maar blijft opmerkelijk dat sommige profs er gewoon niet aan willen...

woensdag 15 december 2010

Hoe sterk is de eenzame fietser...

Boudewijn de Groot heeft een nummer gezongen met de titel Jimmy. Hoe sterk is de eenzame fietser. En daar moest ik vandaag aan denken toen ik de Port de Tudons op fietse. Hoe sterk zou ik nu zijn na 11 dagen trainen in het Spaanse landschap. Omdat ik mijn velgen met Powertap niet bij me heb weet ik niet welk vermogen ik nu wegtrap maar ik heb het vermoeden dat ik weer wat meer wattage kan wegtrappen met dezelfde inspanning. Maar ja dat zie ik thuis dus wel weer...

De dag begon vandaag als alle andere dagen, dus acht uur op en zo rond de klok van tien op de fiets. Omdat ik iets last heb van mij knie zou ik wel even kijken hoe het zou gaan. We reden richting Benidorm en eigenlijk ging het allemaal wel lekker. Het was koud maar het was strak blauw. Zou meefietsen tot een bepaalde afslag en dan zou ik een korter rondje maken en niet de Port de Tudons opfietsen. Echter hoe dichter bij ik kwam hoe meer zin ik kreeg om het wel op te fietsen. In mijn eigen tempo ging het best wel lekker. En wat een lekkere beklimming was het. De omgeving werkte inspirerend en mijn gedachte gingen even terug naar de Marmotte van afgelopen jaar. Ondanks dat ik geen goud heb gehaald kan ik eigenlijk best wel (na)genieten van die dag. De inspanning die ik daar geleverd heb is niet te beschrijven en heb eigenlijk best wel veel zin om volgend jaar daar weer te knallen. Lekker bergop afzien. Laat die Alpe maar komen, hoop dat ik fitter aan de voet aankom en die berg lekker kan opfietsen.



Eenmaal op de top van de Port de Tudons mijn lange handschoenen, windvanger en jasje aangedaan, bovenop was het namelijk 5 graden. En in de afdaling heb ik het ontzettend koud gehad in mijn handen, voeten en mijn hoofd. Wat was het koud, ik heb zowat de hele afdaling met een hand gefietst en de andere hand voor mijn mond om warme lucht in te blazen... En bij een dorpje in de afdaling ook nog een hond achter me aan zodat ik nog even volgas moest geven (ja ik weet het bidon leegspuiten op zijn kop werkt ook maar met deze kou kon ik niet echt meer nadenken ;-)). Vervolgens in mijn eigen tempo teruggefietst naar Calpe.

Na ruim vijf uur kwam ik weer aan bij het appartement. Was eigenlijk helemaal niet moe. Dat is dat weer een voordeel dat ik mijn knie (ik denk dat het een aanhechting is omdat ik er alleen last van heb als ik echt kracht zet) lichtjes voel, ik fiets niet vol vermogen en blijf dus lekker laag in de zone. Eenmaal in het appartement begint meteen het herstel ritme. Een groot glas chocomel en yoghurt met musli. Heerlijk! Vervolgens is het even douchen (had vandaag voor het eerst last van koude tenen want heb mijn overschoenen niet meegenomen (dom) en daarna eten! Na het eten even aan de compex gelegen. Wat is dat lekker, soort van massage alleen dan door elektroschok(jes). Als avondeten dit keer naar de Belgische bakker geweest en wat waren die pannekoeken lekker... Dat was een mooi eind van een super dagje op de fiets!


dinsdag 14 december 2010

Werk of vakantie

Inmiddels zitten we hier nu al weer 10 dagen. Vandaag vroeg ik me af of dit nu werk is of vakantie. Een eerste blik naar buiten vanochtend leverde namelijk niet de beelden op waar ik op had gehoopt. Het regende namelijk licht en de straten waren nat (dus ook glad). Toch zaten we om 10 uur op de fiets voor weer een trainingstocht. Immers het doel van deze trainingsstage is om een goede basis neer te leggen en dat doe je alleen door lekker lang op de fiets te zitten. Als de zon schijnt dan is het gewoon leuk om op de fiets te zitten en is het eigenlijk een soort van vakantie voor mij. Met slecht weer is het echter wel echt gewoon werken. Immers als het vakantie zou zijn geweest zou ik gewoon lekker binnen blijven zitten en bijvoorbeeld boek lezen of tv kijken. Dus of het nu werk is of vakantie, ik noem het maar een werkvakantie. Met mooi weer is het meer vakantie en zodra het regent is het meer werk ;).

Vandaag dus wel gefietst, dit keer ruim drie uur op de fiets gezeten. Ik begin nu wel te merken dat ik al 10 dagen achter elkaar aan het fietsen ben. In de knie wat lichte pijntjes (jaja ik ben zielig ;)) dus rustig aan doen de komende dagen. Aan forceren heb ik namelijk niks. Of zou dit komen doordat ik geen twintig meer ben dus mijn lijf ook wat ouder begint te worden... (en ja de meeste fietsers hier zijn -veel- jonger dan ik ben ;)).

Morgen wordt het volgens de spaanse weersite weer mooi weer dus dat wordt weer vakantie vieren :D.



maandag 13 december 2010

Ritme

Vandaag hebben wij hier weer een "rustdag". Een dag als vandaag heeft een andere ritme dan de andere dagen. De ochtend begint wel hetzelfde (dat wil zeggen om acht uur opstaan, douchen, ontbijten, half uur relaxen en dan klaarmaken om rond tien uur op de fiets te zitten) maar na het "korte" fietstochtje verloopt de dag toch anders dan anders. Je bent niet vermoeid van de fietstocht dus dan heb ik ook geen behoefte om even lekker te gaan liggen. Krantje is ook na een half uur uit dus dan kom het grote niets doen.

Alhoewel dat is ook niet helemaal waar. Immers doordat ik hier zit heb ik heel veel zin in het komend jaar. In een van mijn eerdere blogs heb ik al geschreven welke tochten ik wil gaan fietsen. Ik wil in juni/juli echt top zijn dus daar werkt mijn trainingsschema naar toe. Daarna wil ik in het najaar ook weer staan voor de Velomediane. Het schema ziet er ongeveer hetzelfde uit als vorig jaar maar wil me dit jaar toch echt houden aan de interval blokjes. Ervaring van het afgelopen jaar dat ik in de training te weinig ben diep gegaan en mezelf ben tegengekomen tijdens de Marmotte. Deze situatie wil ik nu al in de training ervaren (kapot zitten maar toch verder willen/moeten). Overigens betreft het een planning die natuurlijk altijd nog kan veranderen (er komen straks diverse toertochten die ik ook wil fietsen (Veluvia, Veenendaal-Veenendaal etc.)). Echter er zit wel weer een bepaalde ritme in waar ik me aan kan vasthouden.

Morgen weer een dag lekker trainen dus: Buenos Noches!

zondag 12 december 2010

In de voetsporen van...


Soms heb je van die dagen dat alles wat je doet wel een blog waard is. Vandaag was zo'n dag. Eerst de Ifach beklommen, vervolgens anderhalf uur gefietst en stuk met renners van Katucha (gelukkig was er een Belg bij die Nederlands sprak ;)) en vervolgens als volgwagen spelen om een renner van Topsport Vlaanderen op te halen waarvan de ketting kapot was gegaan tijdens het fietsen.

Echter voor mij was de beklimming van de Ifach het meest indrukwekkend. Om 10 uur 's ochtends ging ik op pad (Tom ging fietsen met enkele renners van Topsport Vlaanderen dus na de lift naar begane grond scheidde onze wegen ;)). Na een wandeling over de boulevard kwam ik in het natuurpark. Toch nog best wel hoog de top zo van onderen...

De weg begon met een breed pad maar hoe verder ik kwam, hoe smaller het pad werd en hoe meer zweetdruppeltjes op mijn voorhoofd tevoorschijn kwamen. Ik had me warm aangekleed omdat het vanochtend best wel fris was, dus toch maar even gestopt om wat kleren uit te trekken.



Op een kwart van de klim was een tunneltje waar je doorheen moet. Best wel apart om daar te lopen als je niet kan zien waar je je voeten neerzet. Een kleine misstap is immers snel gemaakt. Na het tunneltje werd het echt een beklimming. Van een pad was eigenlijk geen sprake meer. Op sommige stukken hing een touw waar je aan vast kon houden omdat de afgrond toch best wel dicht bij was. Ik was blij dat het al een tijdje droog is hier, met regen wil ik echt niet hier naar boven klimmen veel te glad op die stenen.

De top kwam steeds dichter bij, op het laatste stukje was het echt klauteren over de rotsblokken. Hoe dichter bij de top hoe harder ik voor mij gevoel ging. En dan opeens sta je bovenaan! Op de top van de Ifach. Wat een uitzicht over Calpe. Ondanks het uitzicht uit het appartement waar we in zitten (22 hoog) overtreft dit alles.



Oh ja voor degene die zich afvragen waarom de titel van deze blog in de voetsporen van heet: mijn opa heeft in het verleden ook deze beklimming gemaakt. Helaas is hij dit jaar overleden dus ik vond het wel mooi dat ik dit jaar dezelfde beklimming heb kunnen doen in zijn geliefde Spanje (m'n opa en oma overwinterde altijd in een plaatsje vlakbij Calpe).


Als ik weer in NL ben zal ik meer foto's uploaden maar dat gaat nu een beetje omslachting (eerst mailen van mobiel naar webmail vervolgens downloaden en weer uploaden. Heb zo'n gevoel dat dat sneller kan ;)). Oh ja en natuurlijk is er ook nog gefietst (niet lang maar dat hoeft natuurlijk ook niet altijd):

zaterdag 11 december 2010

Hard werken...

Ondanks dat dit voor mij een vakantie is is het toch best wel hard werken. Dag in dag uit op de fiets stappen en weer een stuk fietsen. Het lijkt allemaal simpel maar merk toch dat het een effect heeft op het lichaam (en dan bedoel ik niet dat ik mijn riem weer een gaatje strakker kan ;-)).

Vandaag hebben we een tweetal lange klims opgefietst en betrapte mezelf erop dat ik te snel een tandje lichter ging fietsen zodat het geen "pijn" deed in de benen. Een goed signaal dus van het lichaam om even echt gas terug te nemen. De komende twee dagen doe ik het dus rustig aan en ga ik op een andere manier genieten van de omgeving. Tijdens de afdaling vandaag heb ik overigens bijna mijn snelheidsrecord verbroken voor dit jaar. Met 79,8 kmp/h storte ik me naar beneden bij de laatste afdeling. Het record dit jaar staat op 83,3 tijdens een afdaling in de Franse alpen. Misschien volgende week maar een poging doen om deze snelheid uit de boeken te rijden (misschien toch een beetje bijtrappen in het begin en nog platter op de fiets gaan zitten/liggen).

Morgen staat een wandeling gepland naar de top van Penon De Ifach. Dit is de 332 meter hoge rots die zo kenmerkend is voor Calpe. Even een leuke onderbreking zo halverwege de trainingsstage en toch ook best wel weer een goede training (even wat andere beenspieren gebruiken).

vrijdag 10 december 2010

Wieltjesplakker

Vandaag was ik een echte wieltjesplakker! Voor degene die niet bekend zijn met deze term: dit is een wielrenner die geen kopwerk verricht maar uit de wind achter andere wielrenners zit. Tijdens toertochten of cyclo's heb ik het zelf niet zo op wieltjesplakker alleen deze week vind ik dat er een paar goede redenen zijn dat ik het wel mag doen. Ik fiets namelijk alleen met klasbakken die op hoog niveau fietsen.
Voordeel van in het wielplakken is dat mijn hartslag lekker laag blijft en ik mezelf niet kapot fiets of zo. De bedoeling is namelijk om een basis te leggen deze weken en dat doe je door laag in je hartslag te blijven. Bij de klimmetjes is het voor mij af en toe wel even iets hoger in de hartslagzone maar ook dat is goed (zolang het maar tijdelijk is).

Vandaag heb ik Spanje ook van een andere kant leren kennen. Bij het opstaan lag er namelijk een wolkendek over Calpe. Uit deze wolken kwamen ook regendruppels en wie wel eens de Vuelta gezien heeft in etappe's waarbij het regende weet dat het hier dan spekglad kan worden. In plaats van 10:00 vertrekken hebben we dan ook maar even tot 12:00 gewacht met de hoop dat het dan beter zou worden (volgens http://www.eltiempo.es/ zou dat het geval zijn). De rustdag zat er overigens nog wel in. Het eerste uur zat ik alles behalve lekker op de fiets. Pas na een uur leek het of de beentjes weer wat losser werden en fietste ik lekker. De klimmetjes zijn netjes in zone 2 afgewerkt en de laatste in zone 1 op mijn eigen tempo. Al met al een lekker gevoel overgehouden aan vandaag en laat de cyclo's maar komen volgend jaar.

Morgen wordt het tijd om wat langer bergop te gaan rijden. Als het goed is wordt het een trainingsrit van rond de vijf uur met o.a. col de Rates (647 meter). Hopelijk beter weer dan we vandaag hadden (want mij fiets is weer mooi schoon(gemaakt))!

Maravilloso fin de semana!

donderdag 9 december 2010

Rustdag!

Volgens het schema was het vandaag rustdag en daar waren de beentjes ook aan toe. Nog wel even een uurtje in de sportschool doorgebracht (althans wat daar voor doorging, de apparaten leken uit de vorige eeuw te komen). Ook moet er op de rustdag even rustig gefietst worden dus dat is volgens plan verlopen evenals het terras bezoek (en wat hebben we gezweet).



De vingers hebben ook rust nodig dus een lekkere korte blog vandaag... ;-)

Mañana, Mañana...

woensdag 8 december 2010

Blote benen weer...

Vandaag was het zover, blote benen weer. We vertrokken nog wel met arm een beenstukken aan maar al snel gingen de armstukken naar beneden en na de eerste beklimming gingen de beenstukken uit. En goed voorbeeld doet volgen dus ook ik slaagde erin om al fietsend mijn beenstukken uit te doen. Het word nog wel wat met mij...

Het eerste trainingsblok zit er met de tocht van vandaag ook op. Vier dagen lang steeds wat langer fietsen. Zondag begonnen we met een opwarmer van 2 uur, maandag 3,5uur, dinsdag 4 uur en vandaag dus 5 uur (ofwel 14:35 uur gefietst en 412km weggetrapt).

Morgen een welverdiende rustdag. Alhoewel echt rust is het niet. Op het programma staat bezoek aan de fitness en ff wat rustig uitfietsen (niet verder vertellen maar met dit weer fietsen we lekker naar een terrasje verderop). Daarna begint het volgende trainingsblok, ondanks dat mijn gemiddelde hartslag netjes is (zo rond 70% van max) wil ik het volgende blok iets minder hoog in mijn hartslag tijdens de klimmetjes. Immers ik moet geen kampioen van de training zijn maar wil er staan tijdens de Marmotte (en andere cyclo's).

Saludos!

ps. vandaag even samen gefietst met Tomas Vaitkus en Liz Hatch. Vooral met de laatste is het een waar genoegen om mee te fietsen (google even en klik dan op afbeeldingen ;-))

dinsdag 7 december 2010

Another day at the office...

Normaal bestaat mijn werk uit overleggen en naar een beeldschermpje kijken, echter deze weken werk ik aan mijn eigen conditie en doe dat in de perfecte omgeving. Wat is het toch prettig fietsen hier in Spanje. Het is begin december maar voor mijn gevoel is het alweer zomer. Vandaag zo'n fietsdag dat je kleding uit moest doen op de fiets in plaats van balen dat je je niet nog wat warmer had aangekleed.

Omdat het voor mij de eerste keer is dat ik in Spanje fiets kijk ik mijn ogen ook uit. Je komt hier van alles tegen. Velden vol met bomen vol met sinasappels en limoenen. Daarnaast opvallend te zien dat bij veel huizen voor de deur een mand staat vol met sinasappels. Zijn ze hier nou zo gastvriendelijk of is het een soort van decoratie. Immers je ziet de oranjeballen overal hangen.

Wat ook opvallend is om te zien zijn de Spanjaarden die zich super warm aankleden (denk dan aan mutsen en lange handschoenen). Blijkbaar is het hier koud met 20graden... Ik nodig ze maar eens uit voor een lekkere wintertraining in Nederland. Dat is pas koud!

Begin nu wel de Nederlanders te begrijpen die hier in Spanje overwinteren. Leven is hier super goedkoop (vanavond voor 5 euro per persoon gegeten buiten de deur) en het klimaat is ook prima!

Voor de kenners, de foto linksboven is het stukje bergop wat in het WK parkoers zat van 1990 (Alto de Finestrat). En de foto hieronder is de skyline van Benidorm.

Morgen staat een duurtraining van vijf uur op het programma richting Valencia. Buenos Noches!

maandag 6 december 2010

Trainen met de profs

Dag 2 in spanje, en wat voor'n dag. Doel van vandaag was een lekkere rustige training van ongeveer drie uur. Het werd drie en een half uur en een kleine 100km. Begin van de dag was hier winderig en er vielen zelfs enige druppels regen... Maar ja we zijn hier om te fietsen dus rond 11 uur zaten we op de fiets.

Na een klein uurtje fietsen stond er een klimmetje op het programma. Tom ging er vandoor en ik had me voorgenomen om lekker rustig in zone 2 naar boven te fietsen... En toen werd ik voorbij gereden door een paar profs (Quinziato en Van Avermaet in 2011 fietsen zij voor BMC). Ik kon het niet laten om aan te pikken. Het verschil tussen profs en mij persoontje werd meteen helder. Waar ik boven mijn omslagpunt fietste zaten zij nog gezellig met elkaar te praten! In de afdaling kwamen we weer bij Tom en hebben we ongeveer anderhalf uur samen gefietst. Ik werd dus door echte kopmannen uit de wind gehouden. Dat is toch wel het mooie van fietsen in Spanje. Doordat zij het rustig aan doen kan ik het op het vlakke goed volgen en fiets ik zelfs laag in zone 1.

Wat overigens opvallend is om te zien is dat de spanjaarden zich kleden alsof het hier zwaar aan het vriezen is. Fietste vandaag even met een spaanse wielertoerist en die had o.a. winterhandschoenen aan en een muts op. Het is hier tussen de 15 á 20 graden... Nu snap ik waarom Spanjaarden niet zo houden van de voorjaar klassiekers ;-).

Was dus weer een mooie dag! Morgen staat er een duurtraining van 4 uur op het programma. Buenas Nochas!


zondag 5 december 2010

Trainingsstage Calpe

Vandaag de eerste dag van de 14 dagen fietstraining in Calpe (kustplaats in Spanje vlakbij Benidorm). Wegens de sneeuwval extra vroeg vertrokken naar Weeze van waar we zouden vliegen naar Alicante. Zaterdag was het nog even het nieuws goed in de gaten houden ivm de staking van de luchtverkeersleiders maar dat ging allemaal goed. Na het boarden begon echter het lange wachten. 2 uur lang zitten in een stilstaande vliegtuig is niet fijn. Oorzaak was het schoonmaken van de startbaan en vervolgens kwam vliegtuig niet van zijn plaats omdat dat autotje wat hem wegmoet halen alleen maar slipte (volgens de piloot).

Dus in plaats van negen uur waren we pas over elven in Spanje. Bij het inboeken nog een mooi sinterklaas kado want we zijn geupgaded naar echt een super de luxe suite op de 22 verdieping van een ander complex. 2 slaapkamers en 2 badkamers is best wel lekker... ;-). En dan vergeet in nog de twee balkons te vermelden (waar er bij het kleinere balkon een wasmachine buiten staat...) de keuken met aller erop en eraan en de woonkamer met tv. Worden zware weken ;-).

Nadat we de fietsen in elkaar hadden gezet, ze gaan in een koffer het vliegtuig in en dan moet je eea demonteren om hem er goed in te krijgen, hebben we ons even lekker losgefietst. Met de wind tegen richting Benidorm. Wat lekker om weer gewoon te fietsen zonder het extreem koud te hebben. Onderweg nog even gestopt bij het huisje waar mijn opa en oma vroeger altijd overwinterde. Best wel apart om dat te zien. Ken het immers alleen van de foto's. Omdat we pas laat begonnen met fietsen zijn we na een uurtje trappen maar omgedraaid. om maar niet in het donker te hoeven fietsen. Al met al hebben we twee uur gefietst en een kleine 57km afgelegd. Best wel lekker naar zo'n lange dag.

Morgen staat er een training van 3 uur op de planning. Dit keer richting het noorden en wat intesiever dan vandaag. Benieuwd of we dan Team RadioShack tegenkomen. Zij verblijven namelijk in een hotel vlabij waar wij zitten. Dus als ik nog een contract wil krijgen is dit mijn kans... hahaha de lange dag begint mij nu echt te nekken. Weltrusten!