vrijdag 17 december 2010

Hartslag

Vanochtend werd ik wakker met een ochtendpols van 41. Niet slecht na twee weken fietsen. Doordat het hier een prachtige dag beloofde te worden stapte ik ook weer fris op de fiets. De wind kwam dit keer vanuit het zuiden dus het plan was om eerst naar het zuiden te fietsen (via het binnenland) en vervolgens weer terug naar Calpe met de wind mee.

Het eerste klimmetje van de dag ging lekker en had er ook weer veel zin. Het gevoel was ook goed dus had al snel het plan opgevat om geen drie uur te fietsen maar vier uur te maken. In mijn hoofd had ik al de route bedacht. In een afdaling zag ik ineens op mijn garmin dat mijn hartslag wat aan de lage kant was. Dat ie in de afdaling daalt dat is logisch maar hij ging onder de 100. Mijn eerste gedachte waren van 'amai ik ben echt super fit'. Toen ie richting de 80 ging begon ik me wel enigszins zorgen te maken had al even de aan de band op mijn borst gezeten en die zat voor mijn gevoel goed. Dus de gedachte toen waren 'gaat het wel goed met mij???' En hij bleef maar dalen. Toch ook maar even aangezet om te kijken of ie dan weer omhooggaat maar dat was niet het geval... Voelde me ook niet slecht of zo dus dat kon het ook niet zijn. Toen ie bij de 50 aankwam kreeg ik de gedachte 'mmm lekker dan lig ik straks hier op de weg...'. Andere optie was natuurlijk dat mijn batterij van de band leeg was en daar ging ik dan ook stiekem vanuit. Toen ie op 38 stond viel de hartslag weg. Beeeeeeeeeeeeep! En ik fietste gewoon door... zonder hartslag...

Bij een supermarkt maar even gestopt om te kijken of ze daar batterij hadden maar helaas die was er niet. Dus de tocht maar verder vervolgt zonder hartslagmeter. Omdat het van belang is om nu niet te hoog in de zone te gaan zitten is de hartslagmeter momenteel een soort van kilometerteller. En rijd maar eens 100 als je geen teller hebt!

In de beklimming gekozen voor een lekker soepelverzetje. Zo nu en dan even hardop praten of zingen (reed met ipod dus genoeg inspiratie ;)). Immers als ik dit op redelijk normale manier kan doen zit ik laag in mijn hartslag. Moet er apart uitgezien hebben maar ach het was uitgestroven op de weg dus wat maakt het uit!

Eenmaal boven kon ik mooi genieten van het uitzicht. Toch maar even een foto'tje gemaakt want in de verte kan je de contouren zien van het eiland ibiza (in het echt zie je het overigens beter dan op de foto ;)).


Dit was overigens de laatste foto van de dag want de rest van de rit stond echt als training geboekt en niet als wielertoerist :D. Dus helaas geen foto's van velden vol met sinaasappel- of citroenbomen.

Uiteindelijk in ruim vier uur 111km gefietst met circa 2.000 hoogtemeters. Die ga ik de komende tijd niet in Nederland maken :-(. Morgen nog even dagje rustig uitfietsen en dan weer naar huis. Ook best wel lekker na twee weken elke dag fietsen!

Geen opmerkingen: