maandag 8 augustus 2011

Foto's Triathlon Eupen 2011

De foto's die ik gemaakt heb bij de Triathlon in Eupen.



Mocht je een foto willen hebben in orgineel formaat laat dit dan even weten :).

Verslag Triathlon Eupen (Belgie) van een supporter!

Dit keer geen blogje van mij als sporter maar als toeschouwer/supporter bij een Triathlon in Eupen. Afgelopen weekend was ik namelijk samen met Jantiene in Eupen. Zij ging daar de halve triathlon doen. Later bleek dit ook nog eens het Belgische Kampioenschap halve triathlon te zijn. Vroeger was ik weleens wezen kijken bij de Triathlon van Almere maar dat was volgens mij in de jaren 80 dus zoveel weet ik daar niet meer van. Voor mij dus een mooie kennismaking met deze tak van sport.

Op zaterdag wilden we eerst het fiets parcours gaan verkennen. Helaas ging dit niet door omdat het verschrikkelijk hard regende. Voor mij was het dus echt een relax weekendje geworden. Daarnaast kon ik mooi foto's maken van dit spektakel.

Op raceday waren we er al vroeg bij. Jantiene kon zo mooi haar wisselzone's inrichten. Ik als leek kon zo mooi wat kennis op doen. Dit zijn dus de zone's waarin er gewisseld wordt van onderdeel. Je mag hier als toeschouwer niet bijkomen. Wel zo verstandig met al die mooie fietsen die er staan. Normaliter schijn je maar een zone te hebben maar Eupen heeft er twee. Natuurlijk hier even gekeken en wat foto's gemaakt. Daarna een mooi plekje gezocht op de dam. Vanaf hier kon ik het zwemmen mooi zien. Dankzij de inzoom capaciteiten van de camera (zo'n canon geval) had ik Jantiene snel gevonden (en zij mij ;-)). Vlak voor de start was het een gedrang van jewelste. Bij de start brak het geweld los... Wat een spektakel. In een mum van tijd was het veld in een soort van driehoek. De voorste gingen er vandoor en achter was het gevecht voor de posities. Vanaf mijn positie had ik een goed overzicht en snapte ik niet waarom ze niet ff wat ruimte voor elkaar maken. Ruimte zat ernaast, schijnt echter in het water wat anders aan te voelen... Trappen en slaan schijnt een gewoonte te zijn! Rare sport hoor ;). Vlak voordat de eerste terug waren een plekje gezocht waar ze het water uitkomen. De eerste kwamen als een speer het water uit en al lopende waren ze al bezig met uitkleden. Althans degene die de triathlon deden. Er waren ook nog een paar die een trio triahtlon deden. Dan hoef je alleen een van de onderdelen te doen. De mietjes... (hahaha). Jantiene kwam ongeveer al 17de uit het water, althans zover ik de dames goed heb kunnen tellen. Later kwam ik erachter dat hier ook een paar van die trio triathlonners tussen zaten.

Na bijna 2 kilometer zwemmen was het fietsen aan de beurt. Nadat Jantiene uit het water was was ik als een speer ook naar de wisselzone gegaan, echter haar fiets was al weg... Gelukkig was ik net op tijd om wat toe te roepen en weg was ze alweer. Het fiets parcours was eerst een afdaling van de dam af. Voor mij begon de "sprint"  de dam over om aan de andere kant van de dam haar weer omhoog te zien komen. Net op tijd was ik daar om weer wat foto's te maken van haar en de andere sporters. De eerste waren er al langs geweest. Omdat het een rondje was die ze 4 keer reden zou ik die ook nog wel zien. Bij elk rondje dat Jantiene reed ben ik weer ff naar een andere locatie gegaan. Al was de locatie vlakbij de auto waar stoeltjes in zaten toch wel de beste. Daar ook de meeste foto's gemaakt van de deelnemers :D. Na het vierde rondje fietsen was het weer tijd voor een wissel naar het lopen. Hier begon ik toch wel een beetje met de sporters mee te voelen. Sommige zaten zo'n beetje achterstevoren op de fiets en moeten vervolgens nog een halve marathon (!) lopen. Respect hoor... Wel grappig om te zien dat er een streep voor de zone getrokken is, kom je daar overheen en ben je nog aan het fietsen dan krijg je een gele of rode kaart. Lijkt wel op voetbal. Enige verschil is dat je met deze scheidsrechter geen ruzie wil... (zag er wel streng uit ;)).

Bij de wissel kon ik weer wat betekenen voor Jantiene door te kijken welke dame voor haar zat en hoeveel tijd er tussen zat. Dus toen Jantiene de zone uitkwam nog even mee kunnen geven dat ze 30 seconde achter een andere dame zat. Het loop parcours ging deels door het bos, dus voor mij een leuke wandeling en wat gelegenheid om daar foto's te maken. Helaas kon ik niet veel foto's maken van de andere deelnemers ("rolletje was bijna op"). Met verbazing naar vele lopers gekeken. De een liep half hinkelend, de andere zat onder het bloed na waarschijnlijk een valpartij op de fiets. Weer een ander liep met een lach. EN er waren heel veel lopers die alles maar lieten gaan... Ja, ik bedoel dan overbodig lucht in maag en longen... Wel grappig dat een aantal nog het woord "pardon"  konden uitbrengen richting het publiek ;). Zal wel komen door het afzien! Nadat Jantiene het laatste rondje in was gegaan ging ik bij de finish kijken. Veel blije gezichten gezien van mensen die echt blij waren met de finish. En ik was ook blij toen ik Jantiene de finish laan op zag komen. We hadden het vooraf over de tijd gehad en ze had zelf ongeveer 5uur en 15minuten als richttijd aangehouden. En ze kwam na 5 uur en 12 minuten over de finish! Een super prestatie omdat hier niet gericht voor getraind was! Ben trots op je Jantiene! (Een verslag van haar zal ongetwijfeld te lezen zijn op haar site)

Vanaf deze kant nog ff alle respect voor deze groep sporters. Bijna 2km zwemmen, ruim 80km fietsen en vervolgens nog 21km lopen, ik doe ze het niet na, respect!

Voor de foto's klik hier.

woensdag 3 augustus 2011

Tijdrit Kaapse Bossen

Sinds ik twee jaar geleden weer echt ben gaan wielrennen is de Utrechtse Heuvelrug mijn trainingsgebied. Voorheen kende ik het bestaan van de Kaapse bossen niet. Nu behoort dit gebied tot een van mijn favorieten. Zo nu en dan test ik mijn vorm hier door een vast tijdrit rondje te rijden.

Sinds kort is het in Garmin Connect ook mogelijk om een route te maken. Dit bracht mij mede tot het idee om deze tijdrit hierin te zetten. Bij deze daag ik de lezers van mijn blog ook uit om deze tijd te verbeteren. De wielrenner die aan het eind van dit jaar de snelste tijd neerzet krijgt een mooie prijsje mede mogelijke gemaakt door EPBike -Experts by Experience-. Enige voorwaarden om opgenomen te worden in de lijst is dat je kan aantonen dat je de tijd echt gereden hebt...

Het rondje


Via onderstaande link heb je het rondje die je vervolgens meteen op je Garmin kan zetten. Als je op jouw Garmin de Virtual Partner aanzet krijg je mijn tijd te zien. Deze staat momenteel op 12:15 over 7,5km. Startpunt maakt niet uit als je maar met de klok meefietst!

Garmin Connect - Tijdrit Kaapse Bossen (ivm update garmin werkt linkje tijdelijk niet)

Heb je een tijd neergezet? Laat hieronder een bericht achter en ik neem je op in de ranglijst!

dinsdag 26 juli 2011

Winterdip in de zomer...

Sinds La Marmotte heb ik geen serieuze week meer gemaakt op de fiets. En de oorzaak is gebrek aan motivatie. Ondanks dat ik eind augustus nog een leuke wedstrijd ga fietsen kan ik even niet de motivatie opbrengen om te gaan fietsen. En dit wordt voornamelijk veroorzaakt door het weer... Voor mijn gevoel is het nu gewoon winter... Het regent zo nu en dan maar nodigt totaal niet uit om buiten te gaan fietsen. Voor de Marmotte maakte mij dat niks uit. Regenjack mee en lekker trappen. Maar nu moet ik er niet aan denken om bij terugkomst weer mijn fiets te moeten schoonmaken. Als ik in mijn trainingslogboek kijk zie ik ook dat de trainingsweken die ik nu maak zelfs niet winter waardig zijn! Wat een ellende!!  

En ik weet ook wat er moet gebeuren om weer uit deze dip te komen. De zon moet weer gaan schijnen! Dus bij deze doe ik een zondansje en hoop ik dat de zon weer snel gaat schijnen zodat ik nog een kleine 2 maanden kan genieten op de weg!!

Tot die tijd ga ik maar doen wat ik 's winters ook doe. Maar lekker hardlopen buiten om een beetje in beweging te blijven...

donderdag 21 juli 2011

dinsdag 19 juli 2011

Film Marmotte 2011



Mooie film van mijn Marmotte gemaakt door Jantiene Hannessen.

donderdag 14 juli 2011

Foto's Marmotte 2011



Ps. er komen nog meer foto's!

dinsdag 12 juli 2011

Laatste cyclo 2011!

Dit jaar wil ik nog een cyclo fietsen en wel het laatste weekend van augustus. Samen met Jantiene ben ik bezig om de plannen hiervoor te maken...

Welke van onderstaande zal het gaan worden:

1) Ötztaler Radmarathon
2) Gruyère Cycling Tour 
3) Velomediane Claudy Criquielion

Later meer...

zondag 10 juli 2011

La Marmotte 2011

Na een goede trainingsweek stond de volgende cyclo voor de deur. La Marmotte! Dit is de wedstrijd waar ik dit jaar voor getraind heb. Hier wilde ik goed zijn en goud halen. Waar het vorig jaar niet gelukt was zou het dit jaar zeker moeten lukken. Ik voelde me sterker, beter en fitter dan ooit.

De ochtend begon met een goed ontbijt. Pasta! Heerlijk zo vroeg op de ochtend. Helaas had ik een hoog startnummer zodat ik het tweede startvak stond. Voordeel daarvan is wel dat je pas om half acht begint aan je wedstrijd dus we konden iets later weg van de camping. Het was nog steeds koud, dus warm aangekleed ging ik richting het startvak. Vlak voor de start de extra kleding afgegeven aan Jantiene. Toch best wel koud zo vroeg in de ochtend. Snel starten en warm worden was mijn gedachte. Iets over half acht reed ik over de start heen. Op weg naar een gouden tijd was mijn motto. Ik had het plan om het in het begin rustig aan te doen om zo te sparen voor de slotklim. Dit ging prima, en ik reed mooi op mijn schema om binnen 2 uur boven op de col du glandon te staan. Snel mijn bidons bijvullen met water en voorzichtig afdalen. Vorig jaar had ik hier een klein concentratie foutje waardoor ik even van de wegging en stootlek reed toen ik weer de weg op kwam. De afdaling ging nu lekker. Haalde her en der nog wat mensen in en kwam beneden in een mooi groepje.

Nu begon het 30km frans vlak richting de Telegraphe. Tussen de 35 en 40km per uur reden we hier naar toe. Ik zat helemaal op mijn schema voor goud en voelde me heel sterk en goed. En toen gebeurde het: het ging iets bergop en ik zette aan om met de voorste mee te rijden. PANG! tik-tik-tik-tik-tik-tik oh nee, wat nu. Eerst dacht ik dat er iets mis was met mijn ketting maar nee als ik mijn benen stil hou dan nog steeds tik-tik-tik-tik. Wat is dit? Geen ketting probleem, niet lek, maar toch voelt het niet goed en tikt het. Toch maar even stoppen... Oh nee, een gebroken spaak... Hoe kan dit nou, dit is mij nog nooit gebeurd. En ik dacht dat ik met Mavic Ksyriums goede velgen had. Hoe moet ik nu verder? Even gekeken of het getik niet iets kapot kon maken en zover ik kon zien kon ik wel verder fietsen. De rem helemaal open gezet en maar op weg. Ondertussen Jantiene gebeld met het verzoek om met de auto mijn kant op te komen met haar wiel. Wisselen en dan maar verder dacht ik. Zij was op de camping en ik nog op het vlakke voor de Telegraphe dus ik dacht rustig omhoog fietsen en hopelijk gaat het goed. In het dorp St. Michel de Maurienne stond mijn familie. Even kort verteld wat er aan de hand was en voorzichtig bergop gefietst. Als ik gewoon rustig kon blijven fietsen en mijn achterwiel kon wisselen kon ik nog op tijd zijn voor goud was mijn gedachte. Onderweg veel gesproken met andere fietsers die mij waarschuwde. Dank hiervoor maar zelf wist ik natuurlijk ook dat ik een slag in mijn wiel had en dat in de afdaling echt voorzichtig moest doen. Bovenop de telegraphe lag ik een kwartier achterop mijn schema. Dit kwam door de stop en het voorzichtig naar boven rijden. Wilde niet teveel kracht uitoefenen op het wiel dus zittend naar boven gereden op het lichtste verzet.

En nu kwam de afdaling, voorzichtig aan doen was het motto. Het ging een hele tijd goed... af en toe moest ik wel even de remmen los laten. En toen gebeurde het PANG! en een lege achterband. Hier was ik dus bang voor. De velg was te heet geworden waardoor ik een klapband kreeg... Race voorbij was mijn eerste gedachte. Voglend jaar maar weer een marmotte fietsen... Weer geen goud... Weer een jaar hard trainen... Op dat moment dus een gigantische teleurstelling. Dit keer voelde het anders dan vorig jaar maar ik was niet blij en dat is een understatement. Mijn familie stond ergens in Valoire dus die maar opgebeld om mij te komen halen en kijken wat er mogelijk is. Totdat zij er waren maar naar beneden lopen en stevig balen. Mijn ouders stonden in het dorp bij een Mavic wagen en daar ben ik naartoe gegaan met mijn velg. En ze zeiden dat deze nog wel te maken was. Ik werd weer iets blijer. Kon ik toch nog finishen. Mike zei dat ik dan maar de Alp du Huez hard moet opfietsen en dat dat dan mijn wedstrijd was. Jantiene was inmiddels ook met haar velg aangekomen. Besloot om maar even op mijn eigen velg te wachten en daarmee de weg te vervolgen. Toen de velg gefixed was snel teruggereden naar een controlepunt in Valloire. Met nieuw moraal begon ik aan de klim van de Galibier. Terwijl ik omhoog fietste begon ik te rekenen, het zou misschien nog kunnen als ik hard naar boven zou fietsen, vol zou gaan in de afdaling en in een recordtijd de alpe op fiets. Met deze gedachte reed ik naar boven. Jantiene reed langs en had het nummer van Viva la Vida van Coldplay aanstaan. Dit gaf mij nog meer moraal en ging er vol voor. In de afdaling van de Galibier zag ik mijn ouders rijden. Ff aanzetten en er voorbij dacht ik, binnen een paar bochten was ik bij ze en kon ik ze achter me laten. Ik wilde ze voorblijven en pas op de Alpe terugzien was mijn motto. De afdaling van de Galibier/Lauteret liep super goed. Dit is een mooie bijtrap afdaling en ik was blij met mijn 11 tandjes achter. Ondanks de tegenwind ging het als een speer. Helaas moest ik wel ff wachten voor een tunnel. Een fietser was hier gevallen en politie en ambulance zorgde ervoor dat we niet door de tunnel konden en moesten wachten. Gelukkig duurde dit niet te lang en kon ik weer verder.




Met Jantiene had ik afgesproken dat ze beneden bij de Alpe zou staan met water en met me mee zou fietsen. Echter ik had nog zo'n uur de tijd om binnen te komen voor Goud. Mijn snelste tijd op de alpe is rond de 55 minuten. Dus als ik dit zou kunnen evenaren dan had ik toch nog goud. Echter die tijd heb ik gereden toen ik fris was. Dus dit was eigenlijk een onmogelijke opgaven. Ik zag Jantiene staan en riep tegen haar dat ik eraan kwam. Tijd om te stoppen en water bij te vullen was er niet. Bij het opdraaien van het eerste stuk moest ik mezelf even toespreken om niet te snel naar boven te rijden op het eerste stuk. Dit is namelijk het zwaarste gedeelte van de alpe en ik wilde me hier niet kapot op rijden. Al snel was Jantiene ook al bij me voor de morele steun. Na enkele bochten kwam de "volgauto" er ook aan. Mooi kan ik mijn helm afgeven zodat ik maximaal kon gaan. Eigenlijk wist ik al dat ik het niet kon halen maar toch ging ik ervoor je weet immers maar nooit. Echter toen ik de 8:45 op mijn garmin zag staan wist ik dat het niet meer kon en ging de tempo er ook uit. Kort voor de finish nog wel even aangezet voor de vorm en de aanmoedigen van het publiek. Toch wel balend ging ik over de finish. Weer niet gelukt. De prestatie die ik had neergezet was goed, immers volgens mijn garmin bleek achteraf dat ik maar 8uur en 8minuten gefietst had. Dit zou goed zijn geweest voor dik goud. Echter door de pech die ik heb gehad was de prestatie, ondanks dat ik sneller was dan vorig jaar, niet goed.



Korte samenvatting van de Marmotte 2011 is dus: Prestatie goed, resultaat slecht! Volgend jaar maar weer proberen en nog beter dan nu aan de start staan. Drie keer is scheepsrecht.



Ps. foto's volgen nog

Raceday: Les Trois Ballon 2011

Zaterdag 11 juni stonden Edward en ik vroeg op. Vandaag was het zover, na een week trainen en rusten in de Vogezen stond de Trois Ballon op het programma. Dit is een wedstrijd van 205 kilometer met 4.500 hoogte meters over een aantal bergtoppen in de Vogezen.

Na een korte douche om wakker te worden konden we meteen aan het ontbijt. Veel eten was het motto want het zou een lange rit worden. Rond zes uur stapte we in de auto en reden we in het spoor van Michel Snel naar de startplaats. Het bleef maar regenen dus we besloten om nog maar even in de auto te blijven zitten en niet in het startvlak te gaan staan. Dit bleek een goede beslissing want rond zeven uur werd het droog. Snel de fietsen uit de auto en aankleden en naar de start fietsen. We waren mooi op tijd en na eventjes wachten konden we op pad. De eerste klim ging lekker bij mij. Ik fietste lekker hard omhoog en kon goed mijn tempo vast houden. Ergens halverwege de eerste klim fietste ik met mensen die mijn tempo ook reden. Echter toen kwam het eerste oponthoud. Ik verloor mijn bril. Ik had deze aan mijn kraag gehangen maar probeer nooit iets nieuws tijdens een wedstrijd want dan gaat het altijd mis. Toch maar even gestopt om mijn bril van de weg te halen. Dit duurde even omdat het vrij druk was op de eerste beklimming. Gelukkig reed niemand over mijn bril heen en kon ik mijn weg weer vervolgen. Was een beetje pissig om mijzelf dus gaf even flink gas en een paar kilometer voor de top was ik weer bij het groepje waar ik in zat toen ik mijn bril verloor. Beetje bijkomen van de inspanning en klaarmaken voor de afdaling. Het begin van de afdaling ging goed totdat ik iets voelde aan mijn fiets... Dan ga je kijken, lek achter? Nee die is nog hard. En toen zag ik het mijn voorband liep leeg... Neeeee niet nu weer lek rijden... Ik was nog aan het twijfelen geweest om mijn buitenband te vervangen maar eigenlijk was de band nog goed... In de remmen en band wisselen. En daar zoefde iedereen weer voorbij... Edward flitste ook langs en kon nog meegeven dat ik lek was gereden. Na een pitstop van 8 minuten kon ik mijn weg weer vervolgen.

Ik voelde me goed dus kon van groepje naar groepje rijden. Helaas werd er niet echt gedraaid in de groepjes waar ik in reed dus moest ik veel zelf doen. In de klimmetjes maakt dat niet zoveel uit maar op het vlakke is het wel fijn als er meerdere mensen willen rijden. Toen diende het volgende "probleem" zich aan, ik moest naar het toilet. Maar nee dacht ik dit kan niet waar zijn ik zit in een race. En wil geen kostbare tijd kwijtraken... In de verkenning waren Edward en ik bij een restaurant geweest bovenop de Grand Ballon, zou ik hier dan even stoppen... Nee, dacht ik wilde niet nog meer kwijt tijdraken. Maar kijken of ik bij de finish kon komen. De afdaling ging goed, toen de col de hundsruck. Mmm begon toen beetje spijt krijgen dat ik toch niet even gestopt was... Maar gelukkig bovenop de hundsruck was ook een restaurant werd aangegeven... Maar helaas deze was nog dicht... Dan maar weer de afdaling in, en gelukkig in een bocht zag ik een kerkje en een restaurant. Waar iedereen naar links ging, stuurde ik naar rechts. Snel fiets neerzetten en naar toilet. In beste Frans nog even gevraagd of het mocht maar tijd voor een non hadden de beste mensen niet de tijd voor. Wat een opluchting :D.

Vervolgens weer mijn wegvervolgen. Ging weer lekker, op het vlakke voor de laatste klim van 5km kwam ik zelfs in leuke groepjes die hard reden. We reden met een aantal man en het groepje werd steeds groter. En toen zag ik voor mij ineens een Florius pakje. Zou ik dan toch nog voor Edward kunnen finishen (dit is een wedstrijd in de wedstrijd ;-)). Ik sprong uit mijn groepje en reed naar Edward toe, ja hij was het! Nog een aantal kilometers samen gefietst en voor de laatste beklimming wenste we elkaar succes. Ook deze klim hadden we verkent dus ik wist wat me te wachten stond. De benen voelde goed dus ik trapte lekker door. Achteraf bleek zelfs dat ik hem in de wedstrijd harder heb opgefietst dan in de de training waar we hem als eerste klim fietste. Na 8uur en 20 minuten was ik bij de finish! Yes, goud! Na een paar minuten kwam Edward ook binnen, hij had dik goud in zijn leeftijd categorie. We waren ook mooi op tijd om Michel op het podium te zien. Hij had de race gewonnen.

's avonds bij het avondeten werden wij dus bedient door de winnaar van Les Trois Ballon. Wat een luxe :). De week werd afgesloten met een hele lekkere rode wijn en de verhalen van de dag werden uitgewisseld.

Ondanks de pech was het een hele mooie trainingsweek en wedstrijd. Volgend jaar komen we zeker terug bij de sportherberg om aan onze vorm te werken.


(Garmin paar keer uitgevallen dus niet de hele afstand is gemeten)
(foto's volgen nog)

maandag 6 juni 2011

Vogezen dag 2, heroisch trainen

Vandaag begon de dag in de regen en eindigde die met een zonnetje. Voor mij was dit een welkome afwisseling na al die warme dagen. Ik merk dat ik daar toch niet zo goed tegen kan. Geef mij maar een graadje of 20 en als het niet anders kan met een klein buitje en dan voel ik me prima bij. Zo ook vandaag. De eerste klim van de dag was de laatste klim van de trois ballon. De klim naar La Plance de Belles Filles is een klim van maar 5km maar met stukken van 17%. Niet zo fijn dus na 200km fietsen. Daarna stond de Ballon de Servance op het programma. Ik merkte dat het allemaal steeds lekkerder ging lopen. De laatste klim naar Ballon d'alsace ging helemaal lekker. Ik kon het tempo continu vast houden zonder er echt moeite voor te doen. In deze klim staat elke km netjes aangegeven. Doel werd om elke km in 4minuten te rijden. Helaas lukte dat niet aan het eind omdat ik niet voorbij mijn omslagpunt wilde fietsen maar het goede gevoel was er weer helemaal. Nu vasthouden en uitbouwen voor zaterdag.

Misschien kwam het goede rijden van vandaag ook doordat ik vanochtend een andere velg had gestoken met een verzet die tot 28 tandjes gaat. Wel lekker om af en toe in hoog beentempo een berg op te fietsen en geen pijn te hoeven lijden...

Morgen weer een leuke dag voor de boeg met weer enkele bergen uit de trois ballon. Nu eerst lekker slapen, want zoals Joop Zoetemelk zei "de tour win je in je bed". :-)

zondag 5 juni 2011

Vogezen dag 1, Focus op wielrennen!

Na een lange stilte weer een berichtje op mijn blog. De afgelopen periode zeer druk geweest zowel prive, zakelijk als op de fiets. Voor deze blog is het laatste natuurlijk het belangrijkst :). Na een super hemelsvaarts weekend in zuid-limburg met Jantiene zit ik nu weer met Edward in de Vogezen.

Steven Rooks Classic 2011
De Steven Rooks Classic ging voor mij minder dan verwacht. Na mijn tijd van vorig jaar had ik echt verwacht dat ik ook dit jaar weer een mooie tijd kon rijden. Helaas had ik een complete offday en was ik al blij dat ik alle klimmetjes fietsend naar boven heb kunnen fietsen. De SRC begon goed in een groepje met wat elite renners. Echter na een uur was bij mij de accu al leeg. Best wel vervelend als je nog 130km moet fietsen... Na wat overleg met Jantiene toch besloten om de 160km te fietsen en niet de 110km versie. Dan maar een lange duurtraining en een lesje afzien. En dat afzien werd het die dag. Met de KM voelde ik mijn benen slechter worden. Op de eerste de beste viaduct werd ik al gelost. Ik kan je verzekeren dat dat niet prettig is als je normaal gesproken op de macht vrij hard naar boven kan fietsen. Maar ja ook dit moet ik eens ervaren en vandaag was de dag. Gelukkig bleef Jantiene een beetje bij me en kon ze me mooi uit de wind houden... Had eigenlijk andersom gepland aan het begin van de ochtend maar sommige dingen heb je dus niet in de hand ;-). Op elke klim haalde zo'n beetje iedereen mij in voor mijn gevoel. Ik dacht even terug aan de Marmotte toen ik dat gevoel ook had. Wat kan je dan de P hebben in het fietsen... Hoe langer de tocht duurde hoe gekker het werd. Fietsers met behaarde benen, zonder helm, met tassen achterop alles heb ik langs zien komen. Op het eind werd ik op een viaduct zelfs ingehaald door een gewone fietser... De gifbeker moest dus helemaal leeg... Na 7uur en 15 minuten kwam ik eindelijk over de finish. Bijna 2 uur meer dan het jaar ervoor! En een ding weet ik zeker ik ben absoluut niet slechter. Een complete offday dus voor mij en de focus maar even niet op het fietsen gehad de rest van het verblijf in limburg. En dat was goed :).

Vogezen
Vandaag dus met Edward naar de Vogezen gereden. Een week voorbereiden op de Trois Ballon van a.s. zaterdag. Voor mij een trainingswedstrijd omdat ik echt goed wil zijn in de Marmotte. Daar wil ik dit jaar gewoon goud halen. Als ik goud kan halen in de trois ballon vind ik dat heel prettig maar dat is niet mijn hoofddoel.

Dit keer de toeristische route genomen naar Plombieres les Bains waar het sporthotel staat waar wij overnachten. Vorig jaar zijn wij hier ook geweest en dat beviel ons zeer goed. Na een prettig aankomst (ze kende ons nog :)) de fietsen klaargemaakt voor een eerste tocht. Door Michel Snel werd een mooie tocht van ong. 70km in onze garmin gezet. De tocht zou ongeveer 1500hm bevatten dus dat is een mooie opwarmer. De eerste anderhalve uur zat ik nog een beetje te kloten op de fiets. Het liep niet lekker en de benen voelde niet lekker aan. Twijfel, twijfel en nog eens twijfels... Zou ik het niet meer kunnen??? Zou ik teveel korte afstanden renner zijn geworden??? Halverwege besloot ik maar om mijn lichaam eens goed wakker te laten worden en ff vol te rammen een heuvel op. En dat voelde lekker... Daarna nog ff hard doorgereden en het goede gevoel kwam weer terug. In de volgende klimmetjes voelde ik me ook steeds beter worden... Dus de focus is bij mij weer terug! Hoe kan het ook anders als je in je bed een uitzicht hebt op een shilderij met racefiets velgen... :D

Morgen een leuk tochtje voor de verkenning van de trois ballon. Op het programma staat de klim naar de finish, de eerste klim bij de start en een afdaling naar de laaste klim. Een mooie tocht van 90km om de benen ff goed te testen.

Ik heb er zin in!!!

De tocht van vandaag (na 1:30 het moment dat ik beetje "boos" werd op mezelf ;-)):

donderdag 7 april 2011

1ste trainingswedstrijd op Eemland

Ik liep al een jaar met het idee om te gaan fietsen bij WV Eemland in Amersfoort. Steeds kwam er maar niks van omdat ik mezelf allerlei "verhaaltjes" vertelde. Ik kan geen bochten rijden, rijden in peleton is 'eng', ik kan die snelheid niet aan etc. etc.. Ergens eind vorig jaar heb ik voor mezelf de knoop doorgehakt. In 2011 zou ik ook bij Eemland gaan fietsen. Vandaag was het dan zover. Eigenlijk zou ik dinsdag gaan maar toen voelde ik me niet 100% fit! Of zou dit ook weer een verhaaltje geweest zijn van mezelf??? ;-).

De voorbereiding vandaag was niet geweldig, eerst nog even naar een housewarming party van een collega en daarna fietsen. Tijdens het inrijden dacht ik nog hoe ga ik straks die bochten op volle snelheid nemen met mensen voor, achter en naast me... Bij de start positioneerde ik me dan ook achteraan, kon ik ff wennen aan de snelheid en de bochten. Na de eerste paar ronden kreeg ik er steeds meer 'schik' van. Zelfs het bijtrappen in de bocht ging best wel lekker. Kreeg daarna nog ff een tip van iemand die in mijn wiel zat en daarna ging het nog beter. Doordat het vertrouwen er was ging ik ook iets meer naar voren. Het midden van het peleton vond ik een mooie positie. Waar ik nog wel een beetje moeite mee had was me te verschuilen achter een ander. Zodra het op een lint werd getrokken reed ik zelf zo nu en dan vol in de wind. Dat moet beter de volgende keer. doordat het vertrouwen groeide 'durfde' ik het ook aan om ff paar lekkere slokken water te nemen. Wat kan dat soms lekker zijn ;). Daarnaast ging het hoofdje soms naar beneden om ff op mijn Garmin te kijken. Reed vaak in zone 2 terwijl de snelheid boven de 40 lag. Niet slecht dus. Het meerijden ging ook lekker dus zat lekker in mijn element. Waarom heb ik dit nooit eerder gedaan??? Nadat de dames en de nieuwelingen afsprintte was het de beurt aan de B-klasse (ja, ik ken mijn plek dus onderaan beginnen ;-)). Bij het aftellen van de ronde ging er iets mis bij de jury, de laatste 2 ronden kwam 2x voor. Drie andere fietsers hadden dat niet door en sprinte de een na laatste ronde af. Ronde te vroeg dus. De laatste ronde schoof ik steeds wat verder naar voren. Voor de laatste bocht leek het stil te vallen, bij mij de afweging om maar door te trekken. Doel was om als eerste in de laatste bocht te zitten, dat lukte. Vervolgens kwam het brugje over de weg, daar kwam ik ook nog als eerste boven, toen dacht ik nog even het zou toch niet... Maar helaas in de "afdaling" kwamen er twee over mij heen. Snel bijschakelen en kijken of ik kan aanhaken voor een derde plek... Dat lukt dus niet helemaal, achter mij kwamen er nog een man of 3/4 overheen. Het vroege aangaan had toch wel zijn krachten gekost. Ik denk dat ik als 7de of zo over de finish kwam. Tevreden met deze eerste trainingswedstijd reed ik de ronde uit... Was toch allemaal niet zo 'eng' als ik vooraf had gedacht, en die verhaaltjes (of eigenlijk het onzekere gevoel) die ik mezelf vertelde klopte toch niet...

Na afloop me maar ook meteen als lid aangemeld, dit wil ik vaker doen. Mezelf verbeteren en proberen het beste uit mijn lichaam te halen... Die karaktertrek zit er nou eenmaal in dus benieuwd waar het plafond ligt...

Bij thuiskomst meteen Garmin uitgelezen. De "wedstijd" duurde 1uur en 10minunten en binnen die tijd ruim 47km afgelegd. Dit betekend dus een gemiddelde van 40,5. Zo hard heb ik nog nooit gefietst... Met een tevreden gevoel zit (of eigenlijk lig ;-)) ik nu in de bank!!!! Wanneer mag ik weer???

dinsdag 5 april 2011

Ronde van Vlaanderen 2011

Zaterdag 2 april was het weer zover. De hoogmis voor wielertoeristen in Belgie, De Ronde! Dit jaar heb ik samen met Edward de toertocht gefietst. Het weer was fantastisch dus het was lekker druk. Ondanks dat we om acht uur in Ninove (startplaats) waren was het al super druk. De hele dag was het dan ook druk op het parkoers.

Wij hadden ervoor gekozen om de 140km te rijden. De dagen ervoor had ik mezelf ingeprent om het echt als een training te rijden en had niet de intentie om overal vol op te knallen. Gelukkig maar wat anders was ik van een koude kermis thuisgekomen. Waar het mij vorig jaar nog lukte om elke beklimming op te fietsen (in de regen) moest ik dit jaar op twee klimmen helaas de voet aan de grond zetten. Niet omdat ik het verzet niet kon rond krijgen maar omdat er een FILE stond. Honderden fietsers die tegelijk de koppenberg of de kapelmuur willen fietsen dat gaat gewoon niet. Met alle respect zijn er altijd mindere goden die de trappers niet meer rond krijgen. Niet erg want het is een toertocht! Wat ik wel minder vind is dat er dan toch fietsers zijn, of eigenlijk wandelaars dan, die in het midden van de weg gaan lopen. Dit zorgt ervoor dat je er niet meer langs kunt en ook voetje aan de grond moet zetten. Beetje aso toch???!!!



De kasseien gingen dit jaar verrassend lekker. Dit jaar iets andere techniek gebruikt en dat werkte perfect. Dus in gedachte ben ik al bezig voor die andere monument, Parijs - Roubaix! Die moet ik toch op mijn lijstje zetten!!! Dan moet ik alleen wel zorgen dat alles op mijn fiets blijft zitten. Bij een van de stroken ben ik namelijk mijn fietstasje kwijt geraakt. Fiets trilde zo erg dat dat dus niet vast bleef zitten.

Helaas heb ik ook nog lek gereden. Of voor Nick Nuyens gelukkig want misschien heb ik wel het spijkerte opgevist waar hij anders lek op zou zijn gereden. Ik zeg Nick, het was me een waar genoegen! :D.

Voor wie wat live beelden wil zien, hier link naar de site. Ik fiets in zwart/groen Florius outfit. Have fun: http://t.co/U1u7d4p

zondag 20 maart 2011

Fotos Joop Zoetemelk Classic 2011

Afgelopen zaterdag was het weer zover de Joop Zoetemelk Classic in Leiden, het fietsseizoen is echt begonnen. Traditioneel is de Joop Zoetemelk Classic een van de eerste toertochten. Sinds vorig jaar ook voor mij de openen van het nieuwe wielerjaar.

Dit keer samen met collega Harm gereden. Doel was om binnen vijf uur terug te zijn. De tocht starte nog in de mist en de kou. Na een uurtje fietsen klaarde het op en was het strak blauw. Wat een verschil met vorig jaar waarin ik de tocht in de regen heb gereden. Geen lekke banden dit keer dus lekker kunnen doorfietsen. In het begin ging het allemaal nog niet zo hard en zat het gemiddelde onder de 30. Na een half uurtje maar eens wat gas gaan geven. De benen voelde goed en al snel konden we aanhaken bij een groepje wat een mooie snelheid had.


Zo nu en dan moest er een "jump" geplaatst worden naar een volgend groepje en dat deed ik dan ook met plezier. Na een km of 40 kregen we gezelschap van een fietser uit Maassluis waar we de rest van de toertocht mee hebben gereden. Hij ramde ook lekker door dus was het lekker afwisselen om de vaart er goed in te houden. Al met al hebben we het doel ruimschoots gehaald. Ondanks dat ik 3km gemist heb op mijn teller (verkeerd knopje ingedrukt) staan er weer 145km geregistreerd met een gemiddelde snelheid van ruim 32km per uur. Niet slecht bij de eerste tocht ;)

woensdag 23 februari 2011

Programma update

Helaas doe ik 12 maart niet mee aan de Witte kruis Classic. Dit ivm gepland uitje naar Rome wat even ontschoten was. Zoals het er nu naar uitziet is de Joop Zoetemelk Classic de eerste toertoch van dit jaar.

De maand februari heeft bij mij minder in het teken gestaan van wielrennen. Dit komt omdat februari bij uitstek de maand is voor mijn andere hobby namelijk Skiën. Ik heb het geluk gehad dat ik zowel in Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland heb mogen skiën. Overigens had ik in Frankrijk en Zwitserland (waar ik nu nog ben) mijn MTB bij me. Heb dus ook al de nodige klimkilometers in de benen. Dus niet op kwanititeit getraind maar op kwaliteit :D.

Mijn racefiets wordt op dit moment onder hande genomen. Stap over van de Ultegra Tripple naar de Compact. De dubbel is nog iets teveel van het goede en ben benieuwd hoe het zal gaan met de compact!

Op naar de lente!

maandag 24 januari 2011

Voorlopig fiets programma 2011

2011 is al bijna weer een maandje onderweg en ik ben lekker bezig met het opbouwen van de conditie. De komende periode zal voor mij iets minder fietsen zijn maar niet minder sportief. Namelijk lekker uitleven op de pistes van Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland. En daarna begint voor mij het echte fietsseizoen 2011. Op het programma staat:

Maart:
12/03: Witte Kruis Classic (Nederland) 100km (Cyclo met tijdrit)
19/03: Joop Zoetemelk Classic (Nederland) 150 km (Toertocht)
26/03: Veluviatocht (Nederland) 115km (Toertocht)

April:
02/04: Ronde van Vlaanderen (Belgie) 150km (Toertocht)
09/04: Veenendaal - Veenendaal (Nederland) 135km (Toertocht)

Mei:
01/05: Nieuwe Voerstreekschallenge (België)
28/05: Koos Moerenhout Classic (Nederland) 180km (Toertocht)

Juni:
02/06: Steven Rooks Classic (Nederland) 157km 2100hm (Cat. E)
04/06: Gran Fondo Ardennaise (België) 165 km – 3100hm (Cat. C)
11/06: Les Trois Ballons (Frankrijk) 205km 4300hm (Cat. B) )
18/06: GF Eddy Merckx (België) 160 2500hm (Cat. C)
25/06: La Magnifique des Ardennes (België ) 150km 2500hm (Cat. C) of
26/06: La Vaujany (Frankrijk) 173 km 3850hm (Cat. B)

Juli:
02/07: La Marmotte (Frankrijk) 174km 5000hm (Cat. A)

Augustus:
27/08: La Vélomediane Claude Criquelion (België) 173 km 3300hm (Cat. C)

September:
18/09: La Christophe Brandt (België) 130-140km 1800-2000hm (cat E)

zondag 23 januari 2011

Foto's Florijnwinterloop

Zaterdag 8 januari heb ik meegelopen met de Florijnwinterloop. Dit is een wedstrijdje in Woudenberg van 5km door het bos. Mijn tijd was 22:31 een mooie nieuwe PR. Nog niet in de buurt van de 20minuten maar gezien de zware omstandigheden en een verzwikte enkel van 3km ben ik best wel tevreden met deze tijd. De tijd was overigens goed voor een 35ste plek bij een startveld van 223 lopers. Een mooie prestatie voor een recreant hardloper ;-)!



De garmin gegevens:


woensdag 5 januari 2011

Trainingsschema Marmotte januari

Eindelijk 2011 is begonnen dus het is weer tijd om me aan mijn trainingsschema te houden. Onderstaand schema heb ik opgesteld mede op basis van het schema en ervaringen van vorig jaar. De basis heb ik in december al gelegd met de trainingsstage in Spanje. De januari maand staat in het teken om deze basis uit te bouwen. In de trainingen zijn meer blokken ingebouwd in een hogere zone tov december. De maand ziet er dan ook als volgt uit:

zaterdag 1 januari 2011

Vaarwel 2010...

Zo 2010 zit er ook weer op. Het was een mooi jaar met vele hoogtepunten. Om maar eens wat te noemen de voorjaarsklassiekers, trainingsstage in de Vogezen samen met Edward, tijdrit wedstrijd in Soest, verkenningsweekend van de Marmotte samen met Tom, samen met Edward het hoofddoel van vorig jaar gereden, La Marmotte (ja de teleurstelling van zilver is weg en dit is gewoon het grootste hoogtepunt geweest van het jaar), onverwacht goud bij de Velomediane, podiumplaats bij de hel van Groesbeek (50km op de MTB) en last but nog least 2 weken lang trainen met Tom en andere profs in Spanje in december (veel geleerd en soort van jongensdroom geweest). En dan vergeet ik nog al die mooie momenten tijdens al die uren genieten op de fiets alleen en samen met anderen. Heb ik ooit een leven zonder fiets gehad??? ;-)

Natuurlijk was er met de valpartij in mei een klein dipje, gelukkig niks ernstigs blijvends (heb wel drie littekens als aandenken) en is de schade betaald en heb ik mijn les geleerd (altijd gegevens van getuigen opvragen en desnoods politie bij laten komen). Dit dipje staat slechts in schril contrast met alle mooie momenten in 2010. Voor mij een super leerzaam jaar geweest in meerdere opzichten. Ik heb mezelf nog beter leren kennen!

De facts voor 2010:
Tacx: 20 / 420km / 22:11
Race: 110 / 8.359km / 302:45
MTB: 23 / 1.012km / 48:18
Loop: 19 / 128,6km / 13:24

Nu staat de blik weer naar voren gericht. Ik heb super veel zin in 2011! Zowel sportief, zakelijk als privé wil ik het mijn jaar gaan maken!!! Over de laatste 2 zal ik hier niet veel schrijven maar geloof me ook dat komt helemaal goed in 2011 (en het is al zo goed ;-)).

Viva la Vida!