zondag 10 juli 2011

Raceday: Les Trois Ballon 2011

Zaterdag 11 juni stonden Edward en ik vroeg op. Vandaag was het zover, na een week trainen en rusten in de Vogezen stond de Trois Ballon op het programma. Dit is een wedstrijd van 205 kilometer met 4.500 hoogte meters over een aantal bergtoppen in de Vogezen.

Na een korte douche om wakker te worden konden we meteen aan het ontbijt. Veel eten was het motto want het zou een lange rit worden. Rond zes uur stapte we in de auto en reden we in het spoor van Michel Snel naar de startplaats. Het bleef maar regenen dus we besloten om nog maar even in de auto te blijven zitten en niet in het startvlak te gaan staan. Dit bleek een goede beslissing want rond zeven uur werd het droog. Snel de fietsen uit de auto en aankleden en naar de start fietsen. We waren mooi op tijd en na eventjes wachten konden we op pad. De eerste klim ging lekker bij mij. Ik fietste lekker hard omhoog en kon goed mijn tempo vast houden. Ergens halverwege de eerste klim fietste ik met mensen die mijn tempo ook reden. Echter toen kwam het eerste oponthoud. Ik verloor mijn bril. Ik had deze aan mijn kraag gehangen maar probeer nooit iets nieuws tijdens een wedstrijd want dan gaat het altijd mis. Toch maar even gestopt om mijn bril van de weg te halen. Dit duurde even omdat het vrij druk was op de eerste beklimming. Gelukkig reed niemand over mijn bril heen en kon ik mijn weg weer vervolgen. Was een beetje pissig om mijzelf dus gaf even flink gas en een paar kilometer voor de top was ik weer bij het groepje waar ik in zat toen ik mijn bril verloor. Beetje bijkomen van de inspanning en klaarmaken voor de afdaling. Het begin van de afdaling ging goed totdat ik iets voelde aan mijn fiets... Dan ga je kijken, lek achter? Nee die is nog hard. En toen zag ik het mijn voorband liep leeg... Neeeee niet nu weer lek rijden... Ik was nog aan het twijfelen geweest om mijn buitenband te vervangen maar eigenlijk was de band nog goed... In de remmen en band wisselen. En daar zoefde iedereen weer voorbij... Edward flitste ook langs en kon nog meegeven dat ik lek was gereden. Na een pitstop van 8 minuten kon ik mijn weg weer vervolgen.

Ik voelde me goed dus kon van groepje naar groepje rijden. Helaas werd er niet echt gedraaid in de groepjes waar ik in reed dus moest ik veel zelf doen. In de klimmetjes maakt dat niet zoveel uit maar op het vlakke is het wel fijn als er meerdere mensen willen rijden. Toen diende het volgende "probleem" zich aan, ik moest naar het toilet. Maar nee dacht ik dit kan niet waar zijn ik zit in een race. En wil geen kostbare tijd kwijtraken... In de verkenning waren Edward en ik bij een restaurant geweest bovenop de Grand Ballon, zou ik hier dan even stoppen... Nee, dacht ik wilde niet nog meer kwijt tijdraken. Maar kijken of ik bij de finish kon komen. De afdaling ging goed, toen de col de hundsruck. Mmm begon toen beetje spijt krijgen dat ik toch niet even gestopt was... Maar gelukkig bovenop de hundsruck was ook een restaurant werd aangegeven... Maar helaas deze was nog dicht... Dan maar weer de afdaling in, en gelukkig in een bocht zag ik een kerkje en een restaurant. Waar iedereen naar links ging, stuurde ik naar rechts. Snel fiets neerzetten en naar toilet. In beste Frans nog even gevraagd of het mocht maar tijd voor een non hadden de beste mensen niet de tijd voor. Wat een opluchting :D.

Vervolgens weer mijn wegvervolgen. Ging weer lekker, op het vlakke voor de laatste klim van 5km kwam ik zelfs in leuke groepjes die hard reden. We reden met een aantal man en het groepje werd steeds groter. En toen zag ik voor mij ineens een Florius pakje. Zou ik dan toch nog voor Edward kunnen finishen (dit is een wedstrijd in de wedstrijd ;-)). Ik sprong uit mijn groepje en reed naar Edward toe, ja hij was het! Nog een aantal kilometers samen gefietst en voor de laatste beklimming wenste we elkaar succes. Ook deze klim hadden we verkent dus ik wist wat me te wachten stond. De benen voelde goed dus ik trapte lekker door. Achteraf bleek zelfs dat ik hem in de wedstrijd harder heb opgefietst dan in de de training waar we hem als eerste klim fietste. Na 8uur en 20 minuten was ik bij de finish! Yes, goud! Na een paar minuten kwam Edward ook binnen, hij had dik goud in zijn leeftijd categorie. We waren ook mooi op tijd om Michel op het podium te zien. Hij had de race gewonnen.

's avonds bij het avondeten werden wij dus bedient door de winnaar van Les Trois Ballon. Wat een luxe :). De week werd afgesloten met een hele lekkere rode wijn en de verhalen van de dag werden uitgewisseld.

Ondanks de pech was het een hele mooie trainingsweek en wedstrijd. Volgend jaar komen we zeker terug bij de sportherberg om aan onze vorm te werken.


(Garmin paar keer uitgevallen dus niet de hele afstand is gemeten)
(foto's volgen nog)

Geen opmerkingen: